020 236 0 333
Maandag tot vrijdag van 9 tot 17.30 uur
Zaterdag van 9 tot 17 uur en zondag van 11 tot 16 uur
Corsica is een eiland van Frankrijk en ligt in de Middellandse Zee. De oude Grieken noemden het eiland ‘Korsai’ wat bosrijk land betekent. De Fransen en de Corsicanen spreken van ‘Ile de beaute’ of het eiland van de schoonheid.
Het eiland ligt ter hoogte van Toscane op 83 km van de Italiaanse kust en 170 km ten zuiden van de Franse Riviéra. Het Italiaanse eiland Sardinië ligt maar op 12 km ten zuiden van Corsica. De Straat van Bonifacio (Bouches de Bonifacio) scheidt de beide eilanden. Ten noorden van Corsica ligt de Ligurische Zee, ten oosten ligt de Tyrheense Zee en ten westen ligt de Middellandse Zee.
Geologen zijn het erover eens dat het Corso-Sardijnse microcontinent ca. 30 miljoen jaar geleden is losgerukt van de Franse Provence. Het eiland is 183 bij 83 km groot met een kuststrook van meer dan 1000 km. Op enkele plaatsen is wel de afwisselende natuur. Zo zijn er prachtige zandstranden aan de oost- en westkust, grillige rotsformaties aan de noord- en een deel van de westkust, krijtrotsen in het zuiden, hoge bergen - waarvan sommige met eeuwige sneeuw -, skipistes, bergpassen die over kale, granieten toppen slingeren, diepe kloven, waarin woeste bergriviertjes richting zee stromen, uitgestrekte loofbossen met varkens die naar kastanjes zoeken, tegen berghellingen aangebouwde terrasvormige dorpen en rotsachtige baaien met rustige zandstranden.
De vroegste bevolking van Corsica bestond uit Iberiërs en Liguriërs. In 564 voor Christus, vestigden zich de Phocaeërs aan de oostkust, gevolgd door Etrusken en Carthagers. In 259 voor Christus landden de Romeinen, die met veel moeite de eilandbewoners onderwierpen. Corsica was voor Rome een verbanningsoord en o.a. Seneca werd er meer dan 8 jaar vastgehouden.
Na de ondergang van het West-romeinse Rijk volgden Vandalen, Oostgoten, Byzantijnen, Franken en Saracenen, zodat het eiland steeds nieuwe heersers had. In 1070 kreeg Pisa de heerschappij en in 1284 Genua, dat zeer rigoureuze politiek van onderdrukking en uitbuiting bedreef. Toch bleven opstanden – de Corsicanen vrijheidsstrijder Sampiero di Bastelica werd in 1527 door de Genuezen vermoord – tot in de 18de eeuw zonder resultaat.
Pas in 1735 lukte het de Corsicanen zich los te maken van Genua, waarna de Duitse avonturier baron Theodor van Neuhof tot koning werd gemaakt. In 1746 verklaarde Corsica zichzelf onafhankelijk, waarbij Pasquale Paoli (1725-1807) een succesvolle politicus bleek te zijn. De Genuezen werden weliswaar teruggedrongen, maar hielden stand in Bastia. Dit bracht hen ertoe in 1788 het eiland aan Frankrijk over te dragen, wat na enige tijd ook gebeurde. In 1789 werd in Ajaccio Napoleon Bonaparte geboren. De onenigheid tussen Corsica, de Fransen (vooral tijdens de Franse Revolutie) en de te hulp geroepen Engelsen bleef voortduren totdat Napoleon, die in Frankrijk beroemd en machtig was geworden, in 1796 ‘zijn’ eiland definitief deel van Frankrijk maakte.
Nadat in de Tweede Wereldoorlog de geallieerden Sardinië hadden veroverd, ontruimden de Italianen het eiland; de Duitsers werden verslagen. In 1943 was Corsica vrij Calvi In de tijd van de Genuese overheersing was Calvi de belangrijkste plaats van het eiland. Uit deze tijd dateert de als vesting aangelegde bovenstad. In 1794 werd Calvi volledig verwoest door de Engelse vloot onder admiraal Nelson.
