Westelijke Middellandse Zee Cruise vanaf Palma de Mallorca naar Nice - 114453

Mediterrane sfeer, Moorse en gotische bouwstijlen, trendy winkels en fantastisch eten om de vingers bij af te likken. Het hippe Palma de Mallorca is een kleinere uitvoering van Barcelona, met het verschil dat het nog niet is ontdekt door het massatoerisme, maar met dezelfde mediterrane sfeer.
Mallorca is het grootste eiland van de Balearen in de Middellandse Zee met circa 409.000 inwoners.
Als u de hoofdstad van Mallorca binnenvaart, vallen meteen kasteel Bellver en het ’s avonds verlichte kathedraal La Seu op. Bezoek er het Museu Es Baluard, het museum voor moderne kunst, maak een bergtocht naar het klooster van Valldemosa of ga relaxen op een van de witte zandstranden. Ook een wandeling door de karakteristieke Calle de la Almundaine, een bezoek aan een Arabisch badhuis of één van de hofjes, Los Patios Senoriales, is de moeite waard.

Mahon is sinds 1721 de hoofdstad van Menorca, daarvoor was Ciutadella de hoofdstad. De stad ligt in het oosten van Menorca en wordt in het Catalaans Mao genoemd. Mahons natuurlijke haven is een van de grootste en mooiste ter wereld, met een breedte van 240 tot 800 meter en een lengte van vijf kilometer landinwaarts. De stad, met haar fraaie, witgepleisterde huizen, heeft een duidelijke Britse invloed, vooral door de Georgische architectuur die de Britten brachten toen zij de hoofdstad verplaatsten. Bezienswaardigheden zijn onder andere de De Guardia, de Sant Francesc-kerk en de Santa Maria-kerk met haar indrukwekkende orgel. Mahon herbergt ook een van de oudste operahuizen van Spanje. Volgens de overlevering werd de mayonaise uitgevonden door de chef van graaf Louis de Plessis tijdens een belegering van de stad.

Trapani, de oude stad Drepanon, steekt in de vorm van een sikkel uit in de Middellandse Zee aan de westkust van Sicilië. Aan de buitenste rand van de havenstad ligt 'Torre di Ligny', waar tegenwoordig het Prehistorisch Museum is gevestigd. Een tentoonstelling van mooie kunstwerken gemaakt van koraal is te zien in het Museo Pepoli in het oude Karmelietenklooster. Direct daarnaast staat de Santuario dell'Annunziata met een marmeren beeld van de 'Madonna von Trapani'. De Joodse wijk met het Palazzo della Giudecca is ook een vermelding waard. Casalicchio, het oudste deel van de stad, bestaat uit een labyrint in bijna Arabische stijl met smalle straatjes.

Lipari is het grootste en dichtbevolktste eiland van de Eolische of Lipardische eilandengroep. Het eiland telt ongeveer 11.000 inwoners, ruim 80% van de hele archipel, waarvan de meeste in het stadje Lipari wonen. De archipel bestaat uit zeven eilanden: Lipari, Vulcano, Salina, Panarea, Strómboli, Filicudi en Alicudi. De groep dankt een van zijn namen aan het eiland Lipari, maar de meest gebruikte naam, 'Eolische eilanden', komt af van de Griekse god van de wind, Aiolos. Volgens de mythologie hield hij de winden hier in een grot gevangen en liet hij er af en toe eens een los. Odysseus kreeg van Aiolos een zak met winden mee, maar hij mocht deze niet openen. Toen Odysseus aan boord van zijn schip in slaap viel deed zijn bemanning dit echter toch... er barste een vreselijke storm los, waardoor het schip totaal uit koers raakte. De Eolische eilanden, gevormd uit vulkanisch gesteente, hebben spectaculaire rotsformaties met vele prachtige kleuren. De eilanden Strómboli en Vulcano zijn de topjes van nog steeds actieve vulkanen. De Eolische eilanden vormen een klein paradijs voor duikers en sportvissers, die hier helder water en hele diepe zeebodems aantreffen, evenals talloze onderzeese warmwaterbronnen.

Lipari is gevormd door twaalf vulkanen. Twee van deze vulkanen, de Monte Pelato en de Monte Sant'Angelo, waren tot ca. 700 na Chr. actief. De hoogste vulkaan is de Monte Chirica (602 m). De ronding van het eiland Lipari is erg mooi. U ziet eerst de zwarte kleur van het gesmolten vulkanische gesteente van Baia di Canneto ten noorden van de Monte Rosa (het hoge gebergte), dan het witte van de puimstenen helling van Monte Pelato. De westelijke helling van het eiland is grandioos: naar het noorden toe zijn de kusten bezaaid met steile rotsen en klippen; richting het zuiden ziet u de unieke Punta del Perciato, een doorboord rotsblok waar u met de boot doorheen kunt varen. Op het meest zuidelijke uiteinde van Lipari ligt voorbij de zogenaamde Bocche di Vulcano Punta Crepazza.

Via de tenderbootjes komt u aan op dit schitterende eiland vol bloemenpracht, waar u een kabelbaantje (funicolare) omhoog kunt nemen naar het stadje Capri.
Capri, een vulkanisch rotseiland gelegen in de baai van Napels, is één van de bekendste eilanden van de Middellandse Zee. Het staat ook wel bekend als het ‘Jet Set eiland’. Keizer Augustus gebruikte de koosnaam Apragopoli of Città del far niente (de stad van het heilige nietsdoen) voor het eiland. Het eiland telt 12.000 inwoners en is 10 km² groot. Haar schitterende rotsformaties, bloemenpracht en het aangename klimaat lokt jaarlijks duizenden toeristen naar het eiland. Het is verdeeld in twee delen: Capri en Anacapri.

Het Italiaanse eiland Ponza, behorend tot de Pontijnse archipel, ligt in de Tyrreense Zee. Met tal van duikscholen is het eiland een ideale vakantieplek voor duikers. Er zijn vele mooie baaien die alleen per boot te bereiken zijn. Toeristische attracties zijn onder meer de mysterieuze Grot van Odysseus en de grot van Pontius Pilatus. De Isole Ponziane liggen aan de westkust van Italië, net ten noorden van Napels. De archipel bestaat uit de noordwestelijke groep met de eilanden Ponza, Palmarola, Zannone en het eilandje Gavi - en de zuidoostelijke groep met de eilanden Ventotene en Santo Stefano. Van deze eilanden zijn alleen Ponza en Ventotene bewoond.
Alle eilanden zijn van vulkanische oorsprong; het zijn in feite de laatste uitlopers van de Vesuvius. De keizer Pontius Pilatus zou op Ponza geboren zijn en hier zijn naam aan te danken hebben. Het hoofdeiland Ponza heeft ook enige bekendheid verkregen doordat filmregisseur Fellini hier de laatste scènes van zijn film Satyricon opnam (1969). De laatste twee decennia wordt de klassieke schoonheid van de eilanden door steeds meer toeristen ontdekt.

Portoferraio, de hoofdstad van het Toscaanse eiland Elba, ligt in de provincie Livorno en combineert een rijke geschiedenis met natuurlijke schoonheid. Het eiland is beroemd om zijn indrukwekkende haven en de betoverende stranden die bezoekers blijven aantrekken.

Stranden zoals Le Ghiaie, Le Viste en La Paduella staan bekend om hun kristalheldere water en bieden een uitnodigende plek om te zwemmen en te ontspannen. Portoferraio is daarmee niet alleen een cultureel hoogtepunt, maar ook een ideale bestemming voor liefhebbers van zon, zee en rust.

Corsica is een eiland van Frankrijk en ligt in de Middellandse Zee. De oude Grieken noemden het eiland ‘Korsai’ wat bosrijk land betekent. De Fransen en de Corsicanen spreken van ‘Ile de beaute’ of het eiland van de schoonheid.

Het eiland ligt ter hoogte van Toscane op 83 km van de Italiaanse kust en 170 km ten zuiden van de Franse Riviéra. Het Italiaanse eiland Sardinië ligt maar op 12 km ten zuiden van Corsica. De Straat van Bonifacio (Bouches de Bonifacio) scheidt de beide eilanden. Ten noorden van Corsica ligt de Ligurische Zee, ten oosten ligt de Tyrheense Zee en ten westen ligt de Middellandse Zee.
Geologen zijn het erover eens dat het Corso-Sardijnse microcontinent ca. 30 miljoen jaar geleden is losgerukt van de Franse Provence. Het eiland is 183 bij 83 km groot met een kuststrook van meer dan 1000 km. Op enkele plaatsen is wel de afwisselende natuur. Zo zijn er prachtige zandstranden aan de oost- en westkust, grillige rotsformaties aan de noord- en een deel van de westkust, krijtrotsen in het zuiden, hoge bergen - waarvan sommige met eeuwige sneeuw -, skipistes, bergpassen die over kale, granieten toppen slingeren, diepe kloven, waarin woeste bergriviertjes richting zee stromen, uitgestrekte loofbossen met varkens die naar kastanjes zoeken, tegen berghellingen aangebouwde terrasvormige dorpen en rotsachtige baaien met rustige zandstranden.

De vroegste bevolking van Corsica bestond uit Iberiërs en Liguriërs. In 564 voor Christus, vestigden zich de Phocaeërs aan de oostkust, gevolgd door Etrusken en Carthagers. In 259 voor Christus landden de Romeinen, die met veel moeite de eilandbewoners onderwierpen. Corsica was voor Rome een verbanningsoord en o.a. Seneca werd er meer dan 8 jaar vastgehouden.
Na de ondergang van het West-romeinse Rijk volgden Vandalen, Oostgoten, Byzantijnen, Franken en Saracenen, zodat het eiland steeds nieuwe heersers had. In 1070 kreeg Pisa de heerschappij en in 1284 Genua, dat zeer rigoureuze politiek van onderdrukking en uitbuiting bedreef. Toch bleven opstanden – de Corsicanen vrijheidsstrijder Sampiero di Bastelica werd in 1527 door de Genuezen vermoord – tot in de 18de eeuw zonder resultaat.

Pas in 1735 lukte het de Corsicanen zich los te maken van Genua, waarna de Duitse avonturier baron Theodor van Neuhof tot koning werd gemaakt. In 1746 verklaarde Corsica zichzelf onafhankelijk, waarbij Pasquale Paoli (1725-1807) een succesvolle politicus bleek te zijn. De Genuezen werden weliswaar teruggedrongen, maar hielden stand in Bastia. Dit bracht hen ertoe in 1788 het eiland aan Frankrijk over te dragen, wat na enige tijd ook gebeurde. In 1789 werd in Ajaccio Napoleon Bonaparte geboren. De onenigheid tussen Corsica, de Fransen (vooral tijdens de Franse Revolutie) en de te hulp geroepen Engelsen bleef voortduren totdat Napoleon, die in Frankrijk beroemd en machtig was geworden, in 1796 ‘zijn’ eiland definitief deel van Frankrijk maakte.
Nadat in de Tweede Wereldoorlog de geallieerden Sardinië hadden veroverd, ontruimden de Italianen het eiland; de Duitsers werden verslagen. In 1943 was Corsica vrij Calvi In de tijd van de Genuese overheersing was Calvi de belangrijkste plaats van het eiland. Uit deze tijd dateert de als vesting aangelegde bovenstad. In 1794 werd Calvi volledig verwoest door de Engelse vloot onder admiraal Nelson.

Nice, met zijn charmante Place St. François, biedt een perfecte mix van traditie en moderniteit. Op dit plein hebben restaurants hun tafels rond de fontein uitgestald en kunt u genieten van lokale lekkernijen zoals olijfolie, wijn en keramiek. Nice is getransformeerd van een stad met herinneringen aan het chique wintertoerisme van de belle époque naar een dynamische metropool, die nu internationaal aanzien geniet dankzij haar focus op de hightechindustrie.

De stad combineert respect voor haar rijke historie met voorbeeldige restauraties van oude stadswijken en historische panden. Een van de meest opvallende projecten is de transformatie van het gebied waar vroeger de rivier de Paillon door de stad stroomde. Dit mondingsgebied is nu bedekt, en op de vrijgekomen ruimte staat het indrukwekkende Palais de Congrès et de la Musique, ook wel de Acropolis genoemd. Aansluitend is een spectaculair complex gebouwd met een theater en het Musée d’Art Moderne et d’Art Contemporain (MAMAC), een museum voor moderne en hedendaagse kunst. De architectuur van dit culturele bolwerk sluit prachtig aan bij de okergele en dieprode huizenblokken uit de 19e eeuw, met hangende tuinen en esplanades die zorgen voor een aantrekkelijke wandelzone.

Langs de beroemde Promenade des Anglais kunt u nog steeds vele ouderen zien ontspannen op de klassieke ijzeren stoelen, genietend van het uitzicht op zee. De Vieux Nice, met zijn wirwar van smalle straatjes, blijft een onweerstaanbare trekpleister voor zowel inwoners als bezoekers. Voor een prachtig panorama over Nice en de sprankelende kust is een bezoek aan de markante rots Colline du Château een must.