Oostelijke Middellandse Zee Cruise vanaf Fusina / Venetië naar Istanbul - 125657

Rovinj (Italiaans: Rovigno) is een stad in Istrië, Kroatië. De stad is gelegen aan de westkust van het schiereiland Istrië en is een populair toeristenoord.
De oude stad Rovinj is gesticht op een eiland met een heuvel als ondergrond. In 1763 is het eiland met het vasteland verbonden, waardoor het stadscentrum sindsdien op een schiereiland ligt. Met de middeleeuwse bebouwing die tot direct aan zee doorloopt, zonder boulevard die eromheen ligt, maakt van deze plaats een aangename aanblik. Rovinj kent vele omhooglopende straatjes in de oude stadskern. Buiten de stad, op het vasteland liggen tal van toeristencomplexen. In de nabijheid van Rovinj liggen 22 eilanden en eilandjes voor de kust.
De mooiste en sfeervolste plaats aan de zonnige kust van Kroatië. Rovinj heeft een geschiedenis waarin Romeinen en Venetianen een belangrijke rol spelen. Het heeft toeristen veel te bieden: eilanden voor de kust, toeristencomplexen eromheen en een oude stad op een schiereiland voor de kust met campanile die overal boven uitsteekt. Toch heeft Rovinj nog iets ondefinieerbaar extra's.
Doordat het schiereiland een halfronde heuvel is en de middeleeuwse bebouwing tot aan het water loopt, zonder boulevard die er nog omheen loopt, is de aanblik van de oude stad over het water werkelijk schitterend. In de omhooglopende straatjes naar de Sint-Eufemiakerk is het daarnaast heerlijk dwalen, terwijl je op Trg Marsala Tita bij de haven aan de zuidkant van de oude stad genoeglijk je cappuccino kunt drinken.
Rovinj begon ooit, net als veel van de andere kustplaatsen, als nederzetting van de Histriërs en lag toen nog op een eiland. In 129 v.Chr. volgden de Romeinen hen op en ging de plaats Ruginum heten. Tot omstreeks 1100 losten de vertrouwde reeks volkeren de Romeinen af, zoals de Oost-Goten, de Slaven, de Longobarden en de Franken.
In 1199 kwam Rovinj onder protectie van Dubrovnik te staan, maar in de 13de eeuw was het een van de eerste plaatsen in dit deel van de Adriatische Zee die onder Venetiaans gezag kwamen. De gebruikelijke aanvallen van Genuezen, piraten en Turken en epidemieën onderbraken het leven onder de Venetianen. In 1763 werd het kanaal gedicht tussen het vasteland en de stad; Rovinj lag vanaf nu op een schiereiland. In 1797 diende ook hier het Habsburgse bestuur zich aan en volgde de stad de bekende modernere geschiedenis van Istrië.

Oude stadsmuren, forten, prachtige baaien en smalle pittoreske straatjes. Havenstadje Dubrovnik in het zuiden van Kroatië wordt één van de mooiste steden aan de Adriatische kust genoemd. Steeds meer toeristen weten dit ommuurde vestingstadje te vinden met als trekpleisters het Sponzapaleis en de Onofrio Fontein.
Deze adembenemende stad heeft veel te verduren gehad. Van aardbevingen in de 17e eeuw tot de oorlog in Joegoslavië. Hierdoor werden veel gebouwen met de grond gelijk gemaakt of hevig beschadigd. Echter zijn de eeuwenoude gebouwen zoals het Rector Paleis afgelopen jaren weer grotendeels in de oorspronkelijke staat hersteld.

Dwaal door de kleine straatjes van de autovrije binnenstad en slenter over het schitterende oude Plein van de Loggia, de ontmoetingsplaats van de inwoners van Dubrovnik. Een bezoek aan de bekende winkelstraat de Stradun mag natuurlijk niet ontbreken, met aan het eind daarvan de toegangspoort Pile die leidt naar Luža Square. Voor wie aan de drukte wil ontsnappen is de klim naar de hoger gelegen fotogenieke straatjes de moeite waard.

De havenstad Brindisi is de hoofdstad van de gelijknamige provincie. Het is gelegen aan een diepe inham van de oostkust van de provincie Apulië (Puglia). Door de ligging aan de Adriatische Zee heeft het al sinds de oudheid een belangrijk aandeel in de handel met het oosten. Nu is het, behalve een handelshaven, ook een veerhaven met lijnen naar Corfu, Igoumenitsa en Patras. De naam Brindisi is afkomstig van het Messapische 'Brunda', dat 'de kop van een hert' betekent. Het dankt deze naam aan de vorm van de haven. De veilige, beschutte binnenhaven van Brindisi is namelijk hoefijzervormig. Het heeft twee armen: in het westen de Seno di Ponente (600 m lang) met grote scheepswerven en een strandbad, en in het oosten de Seno di Levante (450 m lang) waar zelfs grote schepen aan de kade kunnen aanleggen. Een kanaal - het Canale Pigonati - van 525 m lengte verbindt de twee armen met de buitenhaven. Voor die haven ligt het eiland Sant' Andrea, met daarop een fort, gebouwd door Ferdinand I van Aragon (1481) tegen Turkse aanvallers.

Kotor is een oude havenstad, gelegen aan de Baai van Kotor, een diepe inham van de Adriatische Zee in de Montenegrijnse kustlijn. De oude stad wordt omringd door een vestingmuur en staat op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO vanwege haar talloze waardevolle monumenten van middeleeuwse makelij. Daarnaast is het een van de best bewaarde middeleeuwse steden van Zuidelijk Europa
Sinds de middeleeuwen was Kotor een kolonie van Venetië, daarna kwam het afwisselend onder Oostenrijks en Italiaans bestuur, en in 1918 bij Joegoslavië. Het is een van de belangrijkste toeristische trekpleisters van Montenegro, de zogenoemde "ladder" is een bijzonder mooie weg met tientallen haarspeldbochten die een duizelingwekkend uitzicht op de stad en de baai biedt. In het oude stadsgedeelte kan men verschillende kerken bezoeken. Verder ligt Kotor aan de voet van een berg waar de oude San Giovanni-vestiging te bezichtigen is. Vanaf hier heeft men een prachtig uitzicht over de Baai van Kotor en kan men de hele stad overkijken.

Melos (Grieks: Μήλος, Milos) is een Grieks eiland en gemeente in de Egeïsche Zee, een van de Cycladen. Melos is 150 km2 groot en heeft zo’n 5000 inwoners. Net als Santorini is het vulkanisch van oorsprong. Warme bronnen en zwaveluitstotingen getuigen van vulkanische activiteit. Dit is van economisch belang voor de winning van delfstoffen: de bodem levert o.m. zwavel, perliet, puzzolaan en kaolien. Vanuit de havenstad Adámas, gelegen aan de grote baai, worden veerdiensten onderhouden naar een aantal eilanden en naar het vasteland. Op enkele kilometers afstand van Adámas bevindt zich ook het vliegveld van het eiland. Uit archeologische opgravingen blijkt dat het eiland reeds in het neolithicum bewoond was. In de Minoïsche tijd leverde Melos vulkanisch glas (obsidiaan) voor de vervaardiging van siervoorwerpen aan Kreta. Na de komst van de Doriërs in Griekenland (ca. 1100 v.Chr.) werd het eiland vanuit Laconië gekoloniseerd. Tijdens de Peloponnesische oorlog, toen Melos weigerde zich bij de Delisch-Attische Zeebond aan te sluiten, stuurde Athene in 416 v.Chr. een strafexpeditie. Thucydides vertelt hoe de Atheense gezanten eerst onderhandelden op hooghartige en cynische toon; toen de Meliërs echter weigerden het hoofd te buigen voor het Atheense imperialisme, werden alle mannen gedood en de vrouwen en kinderen als slaven weggesleept. Naar aanleiding van deze humanitaire ramp schreef Euripides zijn tragedie Trojaanse vrouwen. De Venus van Milo De Venus van Milo of Aphrodite van Melos is een wereldberoemd Grieks marmeren beeldhouwwerk. Het beeld werd vermoedelijk vervaardigd rond 130 v.Chr. en men denkt dat Alexandros van Antiochia de beeldhouwer was. De beeldhouwer gebruikte het in de oudheid beroemde witte marmer van Paros. Het beeld werd in 1820 door een boer in een veld gevonden op het Egeïsche eiland Melos (Ital.:Milo) in de Cycladen. Het beeld kan tegenwoordig bezichtigd worden in het Louvre in Parijs. De Venus van Milo wordt beschouwd als een symbool van eeuwige schoonheid

Piraeus, tegenwoordig een moderne havenstad, was in de oudheid één van de belangrijkste havensteden van Griekenland. Maar ook nu is het nog een levendige handelsplaats met schilderachtige tavernes en musea. Cruiseschepen meren aan in Piraeus. Vanuit Piraeus is het 12 km naar het centrum van Athene, de oudste wereldstad van Europa en de bakermat van de democratie. De oude stadskern Plaka ligt aan de voet van de Akropolis, terwijl de huidige stad is gebouwd tegen de omringende heuvels. Breng een bezoek aan het Archeologisch Museum, het Griekse Parlement op het Syntagmaplein of het Olympisch Stadion. Beklim de Lykavittós heuvel voor een geweldig uitzicht over de stad.

Patmos is een klein 12 km lang eiland in de Dodekanese archipel bij Turkije en wordt ook wel het "Jeruzalem van de Egeïsche Zee" genoemd. Dit komt door de talrijke en prachtige kloosters en vooral door de grot van de apostel Johannes, die hier de "Apocalyps" schreef. De haven van Skala, de hoofdstad van het eiland, is over zee te bereiken via een lange, smalle inham. De stad wordt gedomineerd door het middeleeuwse kloosterburcht St. John. Dit is vanaf alle kanten vanaf de zee te zien en is de bestemming van vele pelgrims per jaar. Een bezoek aan het dorp Chora met zijn smalle straatjes is ook een must. Vanuit sommige tavernes heb je een adembenemend uitzicht tot aan Skala. Andere bezienswaardigheden: het klooster van St. Christodoulos, de heilige grot van Openbaring en de Agia Anni-kapel.

Majestueuze paleizen, moskeeën, koffiehuizen en levendige straatjes. In de sprookjesachtige Turkse wereldstad Istanbul komen de twee continenten Europa en Azië samen met als scheidslijn de rivier de Bosporus. Met aan de ene kant het bruisende westen met haar hippe, moderne uitgaansleven en aan de andere kant het authentieke oosten waar de wijk Sultanahmet met de Grand Bazaar, de Aya Sofia, het Topkapi Paleis en de Blauwe Moskee zich bevinden.
Vanaf het cruiseschip loopt u zo de stad in waar ook alle bezienswaardigheden op loopafstand zijn. Iedere wijk van het voormalige Constantinopel heeft zijn eigen sfeer. Ruik de scherpe kruiden in de kleurrijke bazaar en proef van de typisch Turkse lekkernijen zoals zoete baklava in één van de leuke eethuisjes. Het labyrint aan straatjes van de Grand Bazaar telt meer dan 5000 winkeltjes waar van alles verkrijgbaar is: van kruiden en specerijen tot waterpijpen, theekannen en leren tassen. Moderne winkels en boetieks vindt u rondom het Taksimplein.