Oostelijke Middellandse Zee Cruise vanaf Istanbul naar Piraeus / Athene - 117132

Majestueuze paleizen, moskeeën, koffiehuizen en levendige straatjes. In de sprookjesachtige Turkse wereldstad Istanbul komen de twee continenten Europa en Azië samen met als scheidslijn de rivier de Bosporus. Met aan de ene kant het bruisende westen met haar hippe, moderne uitgaansleven en aan de andere kant het authentieke oosten waar de wijk Sultanahmet met de Grand Bazaar, de Aya Sofia, het Topkapi Paleis en de Blauwe Moskee zich bevinden.
Vanaf het cruiseschip loopt u zo de stad in waar ook alle bezienswaardigheden op loopafstand zijn. Iedere wijk van het voormalige Constantinopel heeft zijn eigen sfeer. Ruik de scherpe kruiden in de kleurrijke bazaar en proef van de typisch Turkse lekkernijen zoals zoete baklava in één van de leuke eethuisjes. Het labyrint aan straatjes van de Grand Bazaar telt meer dan 5000 winkeltjes waar van alles verkrijgbaar is: van kruiden en specerijen tot waterpijpen, theekannen en leren tassen. Moderne winkels en boetieks vindt u rondom het Taksimplein.

In de oudheid heette Marmaris Physkos. Marmaris is, samen met Bodrum, de belangrijkste toeristenplaats van de Turkse zuidwestkust. Hier gaan de Egeïsche en de Middellandse Zee in elkaar over. Net als Bodrum ligt Marmaris op een schiereiland - het antieke Peraea rhodia - en was het van oorsprong een vissersplaatsje. Het stadje heeft een gezellig centrum dat ‘s zomers grotendeels tot voetgangersgebied verklaard wordt. Langs de haven en verder naar het westen, waar de betere hotels staan, loopt een boulevard. Op de donderdagmiddag en vrijdagmorgen is er markt langs de haven. Honing behoort tot de specialiteiten van de streek. Marmaris heeft ook tal van winkeltjes. Het in 1522 door Suleyman gebouwde kasteel, op een rots boven de haven biedt een mooi uitzicht over de baai en het stadje. Achter het toeristenbureau staat een van 1545 daterend complex, dat nu door de bazaar met toeristenwinkeltjes in beslag genomen wordt, maar dat oorspronkelijk een menzilhane (letterlijk: “herberg binnen het bereik”) was, een onderkomen voor onder meer boodschappers en hun rijdieren. Zo’n 2 kilometer naar het noorden zijn, boven op de Asar Tepe (tepe = heuvel) nog wat resten te zien van een Acropolis uit de Helleense tijd.

Door de schilderachtige straatjes met witte huizen, de fraaie ligging aan de Golf van Gökova, de grote vloot van plezierjachten en het stoere kruisridderslot heeft Bodrum zich ontwikkeld tot één van de belangrijkste toeristische centra van de zuidelijke Egeïsche kust. Vanwege het mondaine karakter wordt Bodrum ook wel het Saint-Tropez van Turkije genoemd. Bodrum is zeer in trek bij de welgestelde bevolking van Turkije, die in Bodrum of in de omgeving hun buitenhuizen hebben. Het toeristische leven is volledig geconcentreerd rond de grote jachthaven waar tientallen restaurants en souvenirwinkels zijn. Bodrum biedt een uitgebreide mogelijkheid om te winkelen. Zilveren- en gouden sieraden zijn redelijk goedkoop evenals leren jassen en andere leren artikelen. Goed afdingen is hier zeer normaal.

Het Kasteel St. Peter
Het Slot van de Kruisridders, de grootste attractie van Bodrum, bevindt zich bij de jachthaven. Het hele stadsbeeld wordt beheerst door dit tussen 1402 en 1437 gebouwde monument. Het kasteel werd door de Johannieters gebouwd nadat zij terug kwamen van hun reis naar het “Heilige Land”. In het midden bevindt zich een Franse en een Italiaanse toren. In 1440 werd er een muur om het gehele complex gebouwd. De burcht geeft een zeer goede indruk van de verdedigingswerken die door de kruisridders zijn gebouwd. Bezienswaardigheden zijn onder heer het Mausoleum van Halicarnassus en het Kasteel St. Peter. Binnen de muren van het kasteel bevindt zich tevens een museum in de kapel. Hier is een collectie van antiquiteiten, zoals amforen die men uit de zee verzameld had, te bezichtigen. In de Franse en de Italiaanse torens vindt men de overblijfselen van de vracht van een Byzantijns schip dat in 1025 zonk.

Patmos is een klein 12 km lang eiland in de Dodekanese archipel bij Turkije en wordt ook wel het "Jeruzalem van de Egeïsche Zee" genoemd. Dit komt door de talrijke en prachtige kloosters en vooral door de grot van de apostel Johannes, die hier de "Apocalyps" schreef. De haven van Skala, de hoofdstad van het eiland, is over zee te bereiken via een lange, smalle inham. De stad wordt gedomineerd door het middeleeuwse kloosterburcht St. John. Dit is vanaf alle kanten vanaf de zee te zien en is de bestemming van vele pelgrims per jaar. Een bezoek aan het dorp Chora met zijn smalle straatjes is ook een must. Vanuit sommige tavernes heb je een adembenemend uitzicht tot aan Skala. Andere bezienswaardigheden: het klooster van St. Christodoulos, de heilige grot van Openbaring en de Agia Anni-kapel.

Melos (Grieks: Μήλος, Milos) is een Grieks eiland en gemeente in de Egeïsche Zee, een van de Cycladen. Melos is 150 km2 groot en heeft zo’n 5000 inwoners. Net als Santorini is het vulkanisch van oorsprong. Warme bronnen en zwaveluitstotingen getuigen van vulkanische activiteit. Dit is van economisch belang voor de winning van delfstoffen: de bodem levert o.m. zwavel, perliet, puzzolaan en kaolien. Vanuit de havenstad Adámas, gelegen aan de grote baai, worden veerdiensten onderhouden naar een aantal eilanden en naar het vasteland. Op enkele kilometers afstand van Adámas bevindt zich ook het vliegveld van het eiland. Uit archeologische opgravingen blijkt dat het eiland reeds in het neolithicum bewoond was. In de Minoïsche tijd leverde Melos vulkanisch glas (obsidiaan) voor de vervaardiging van siervoorwerpen aan Kreta. Na de komst van de Doriërs in Griekenland (ca. 1100 v.Chr.) werd het eiland vanuit Laconië gekoloniseerd. Tijdens de Peloponnesische oorlog, toen Melos weigerde zich bij de Delisch-Attische Zeebond aan te sluiten, stuurde Athene in 416 v.Chr. een strafexpeditie. Thucydides vertelt hoe de Atheense gezanten eerst onderhandelden op hooghartige en cynische toon; toen de Meliërs echter weigerden het hoofd te buigen voor het Atheense imperialisme, werden alle mannen gedood en de vrouwen en kinderen als slaven weggesleept. Naar aanleiding van deze humanitaire ramp schreef Euripides zijn tragedie Trojaanse vrouwen. De Venus van Milo De Venus van Milo of Aphrodite van Melos is een wereldberoemd Grieks marmeren beeldhouwwerk. Het beeld werd vermoedelijk vervaardigd rond 130 v.Chr. en men denkt dat Alexandros van Antiochia de beeldhouwer was. De beeldhouwer gebruikte het in de oudheid beroemde witte marmer van Paros. Het beeld werd in 1820 door een boer in een veld gevonden op het Egeïsche eiland Melos (Ital.:Milo) in de Cycladen. Het beeld kan tegenwoordig bezichtigd worden in het Louvre in Parijs. De Venus van Milo wordt beschouwd als een symbool van eeuwige schoonheid

Witte huizen met felgekleurde deuren en luiken en witte windmolens sieren het Griekse eiland Mykonos. Het behoort tot de Cycladen en ligt ten oosten van het Griekse vasteland. Het schilderachtige havenstadje Mykonos-stad (of Chora) met haar witte kubushuisjes is de hoofdstad van het eiland. Slenter door de wirwar aan straatjes van Mykonos-stad naar boven voor een geweldig uitzicht over de windmolens met rieten daken. Loop langs de zeven kapellen ‘de zeven kletstantes’ of proef de vis die de vissers iedere dag vers binnenbrengen.

De wereldberoemde windmolens van Mykonos werden gebruikt om graan te malen. Mykonos lag in die tijd aan de vaarroute waarlangs graan werd vervoerd van Venetië naar het Verre Oosten. Boni Mill in het Noordoosten is een nog werkende molen die u kunt bezichtigen.

In Mykonos-stad kunt u in de vele, kleine winkeltjes en bij kraampjes langs de weg naar hartenlust winkelen. In de boetiekjes vindt u souvenirs, kleding, aardewerk en sieraden.
Eten op één van de terrasjes van de schilderachtige taveernes is een feest op Mykonos. In de Griekse keuken worden veel gerechten met feta, olijfolie en lamsvlees bereid en uiteraard staat er ook veel vis op het menu. Moussaka met gehakt en aardappelen is typisch Grieks, net als dolmadakia, gevulde wijnbladeren. Proef ook eens van de Souvlaki, gekruid vlees aan een spies, en het frisse yoghurtgerecht tzatziki. Andere specialiteiten zijn Louza (salami) en Amygdalota (zoet amandelgebak). Als drank wordt er de Griekse wijn, Retsina, geschonken, maar ook de anijsdrank Ouzo is populair. Uiteraard kunt u ook eens de sterke Griekse koffie proberen.

Piraeus, tegenwoordig een moderne havenstad, was in de oudheid één van de belangrijkste havensteden van Griekenland. Maar ook nu is het nog een levendige handelsplaats met schilderachtige tavernes en musea. Cruiseschepen meren aan in Piraeus. Vanuit Piraeus is het 12 km naar het centrum van Athene, de oudste wereldstad van Europa en de bakermat van de democratie. De oude stadskern Plaka ligt aan de voet van de Akropolis, terwijl de huidige stad is gebouwd tegen de omringende heuvels. Breng een bezoek aan het Archeologisch Museum, het Griekse Parlement op het Syntagmaplein of het Olympisch Stadion. Beklim de Lykavittós heuvel voor een geweldig uitzicht over de stad.