Oostelijke Middellandse Zee Cruise vanaf Athene naar Nice - 109549

De hoofdstad van Griekenland is een cultureel, economisch en historisch centrum van het land en de metropool maakt indruk met een verscheidenheid aan oude bezienswaardigheden. De unieke acropolis is een absolute eyecatcher. De wereldberoemde Toren van de Winden, het Archeologisch Museum, de prachtige Panagia Gorgoepikoos-kerk en het Panathenaic-stadion laten een unieke indruk achter.

Patmos is een klein 12 km lang eiland in de Dodekanese archipel bij Turkije en wordt ook wel het "Jeruzalem van de Egeïsche Zee" genoemd. Dit komt door de talrijke en prachtige kloosters en vooral door de grot van de apostel Johannes, die hier de "Apocalyps" schreef. De haven van Skala, de hoofdstad van het eiland, is over zee te bereiken via een lange, smalle inham. De stad wordt gedomineerd door het middeleeuwse kloosterburcht St. John. Dit is vanaf alle kanten vanaf de zee te zien en is de bestemming van vele pelgrims per jaar. Een bezoek aan het dorp Chora met zijn smalle straatjes is ook een must. Vanuit sommige tavernes heb je een adembenemend uitzicht tot aan Skala. Andere bezienswaardigheden: het klooster van St. Christodoulos, de heilige grot van Openbaring en de Agia Anni-kapel.

Dit eiland vol resten van de ruïnestad, 3 kilometer gelegen van Mykonos, is tegenwoordig een groots openluchtmuseum van de antieke cultuur. Het slechts 4,6 km² grote, onvruchtbare en tot op heden onbewoonde eiland in het centrum van de Cycladen, was in de oudheid de belangrijkste cultuurplaats van het Egeïsche gebied. Het eiland is op zijn mooist in het voorjaar. Dan staan tussen de resten van de ruïnestad de bloemen in felle kleuren in bloei. Na 1872 begonnen Franse archeologen met de opgravingen van de ruïnestad. In het begin van de vorige eeuw werd het grootste deel blootgelegd van wat nu te zien is aan de brokstukken van vroegere tempels en restanten van woonwijken. In de theaterwijk loopt u langs oude straatjes en ruïnes van huizen. Men noemt dit ook wel ‘het Pompeii van Griekenland’. De restauraties in Pompeii zijn echter veel verder gevorderd en er is veel meer te zien. In het huis van Dionysos zijn prachtige mozaïekvloeren te bewonderen, waaronder een mozaïek van de god van de wijn, Dionysos, met een panter met 1 oog. Het oog alleen al is gemaakt van 29 steentjes.

Paros ligt in het midden van de Egeïsche Zee. Paros is het op twee na grootste Cycladen-eiland (na Naxos en Andros). Het eiland heeft zich de laatste jaren ontwikkeld tot een modern toeristisch centrum. Jaarlijks trekken vele eilandhoppers naar dit eiland. In de zomermaanden is het hier druk en gezellig. Paros staat bekend om zijn marmer en hoge kwaliteit witte en rode wijn. Het eiland heeft prachtige zandstranden, bergen en mooie witte dorpjes. Echte Paros souvenirs zijn keramiek en elegante sieraden uit Naoesa. Een aanrader is een boottocht naar Antiparos. Dit eilandje heeft goudgele zandstranden en een nog onbedorven natuurschoon. Verder zijn er prachtige grotten te bezoeken met stalactieten en stalagmieten. Naoesa is een van de mooiste dorpen van Paros met helderwitte huizen, smalle geplaveide straten, poortjes en kerken en het heeft prachtige stranden. Het dorp is met zijn dure boetieks en trendy bars een kosmopolitisch vakantieoord geworden. Een bezienswaardigheid is het Venetiaanse Kastro, waar ieder jaar op 23 augustus de slag met de piraat Barbarosa wordt herdacht.

Melos (Grieks: Μήλος, Milos) is een Grieks eiland en gemeente in de Egeïsche Zee, een van de Cycladen. Melos is 150 km2 groot en heeft zo’n 5000 inwoners. Net als Santorini is het vulkanisch van oorsprong. Warme bronnen en zwaveluitstotingen getuigen van vulkanische activiteit. Dit is van economisch belang voor de winning van delfstoffen: de bodem levert o.m. zwavel, perliet, puzzolaan en kaolien. Vanuit de havenstad Adámas, gelegen aan de grote baai, worden veerdiensten onderhouden naar een aantal eilanden en naar het vasteland. Op enkele kilometers afstand van Adámas bevindt zich ook het vliegveld van het eiland. Uit archeologische opgravingen blijkt dat het eiland reeds in het neolithicum bewoond was. In de Minoïsche tijd leverde Melos vulkanisch glas (obsidiaan) voor de vervaardiging van siervoorwerpen aan Kreta. Na de komst van de Doriërs in Griekenland (ca. 1100 v.Chr.) werd het eiland vanuit Laconië gekoloniseerd. Tijdens de Peloponnesische oorlog, toen Melos weigerde zich bij de Delisch-Attische Zeebond aan te sluiten, stuurde Athene in 416 v.Chr. een strafexpeditie. Thucydides vertelt hoe de Atheense gezanten eerst onderhandelden op hooghartige en cynische toon; toen de Meliërs echter weigerden het hoofd te buigen voor het Atheense imperialisme, werden alle mannen gedood en de vrouwen en kinderen als slaven weggesleept. Naar aanleiding van deze humanitaire ramp schreef Euripides zijn tragedie Trojaanse vrouwen. De Venus van Milo De Venus van Milo of Aphrodite van Melos is een wereldberoemd Grieks marmeren beeldhouwwerk. Het beeld werd vermoedelijk vervaardigd rond 130 v.Chr. en men denkt dat Alexandros van Antiochia de beeldhouwer was. De beeldhouwer gebruikte het in de oudheid beroemde witte marmer van Paros. Het beeld werd in 1820 door een boer in een veld gevonden op het Egeïsche eiland Melos (Ital.:Milo) in de Cycladen. Het beeld kan tegenwoordig bezichtigd worden in het Louvre in Parijs. De Venus van Milo wordt beschouwd als een symbool van eeuwige schoonheid

Het Griekse eiland Hydra, behorend tot de Saronische archipel, ligt op slechts een paar kilometer afstand van Athene en is daarom een populaire vakantiebestemming. Talrijke historische gebouwen, zoals de kerken van St. Constantine, de Maagd Maria en St. John, vormen het oude stadsbeeld. De heerlijke zandstranden van Molos en Kamina bieden heerlijke ontspanning. Hydra is een kleine havenstad. Rondom de beschutte baai liggen de huizen tegen de heuvels. Iedere wijk van de stad is weer anders, nauwe steegjes en steile trappen lopen tussen de aaneengebouwde huizen en leiden van de ene wijk naar de ander. Rechts en links van de natuurlijke haven liggen de ‘Arckontika’: de herenhuizen. Aan de kade ziet u de veelkleurige huizen van de markthandelaren en in hun midden de marmeren klokkentoren van het klooster van de Moeder Gods. Iedere plek op Hydra is rijk aan legenden: elk van de 143 kerken heeft zijn eigen ontstaans geschiedenis. De kerk van de H. Kyprianos bijvoorbeeld, ten westen van Palamidas, werd gebouwd met wijn als bindmiddel, omdat op de naamdag van de heilige een kruik vol wijn uit zee kon worden gered.

De kortste verbinding tussen de noordelijke Ionische Zee en de Saronische Golf loopt door de Golf van Patra, de Golf van Korinthe en tenslotte door het Kanaal van Korinthe, dat meer dan 5,2 mijl verwijderd is van de uiterste zuidoostelijke hoek van de Golf van Korinthe (Posidonia). Het strekt zich uit tot de noordwestelijke hoek van de Saronische Golf (Isthmia). Het kanaal is 25 meter breed en de maximaal toegestane diepgang van de passerende schepen is 7 meter. De rots waaruit het kanaal is gesneden, stijgt tot ongeveer 75 meter.

Galaxídhion ligt aan de zuidkust van Griekenland in het Delphi-district. In de 18e en 19e eeuw stond Galaxídhion bekend om zijn schoonheid en economische welvaart. Tegenwoordig kun je de overblijfselen van deze prachtige periode in de stad zien. De huizen van de oude kapiteins zijn zeer goed bewaard gebleven en een van de belangrijkste attracties in Galaxídhion. De twee kerken op de heuvels boven de stad zijn erg leuk om te bezoeken. Galaxídhion ligt ongeveer 30 kilometer ten zuidwesten van de archeologische vindplaats van het oude Delphi met het wereldberoemde tempelcomplex van het orakel van Delphi, een excursie naar dit gebied wordt dan ook zeer aanbevolen.

Met de Etna op de achtergrond staat Taormina bekend als de mooiste plaats van heel Sicilië. Het Grieks/Romeinse theater is hier een bezienswaardigheid. Taormina is schitterend gelegen op een vlakke oppervlakte boven de Ionische zee. De Etna toont ‘s avonds zijn prachtige vuurkegel. De opmerkelijke overblijfselen van het Griekse theater, is al een attractie sinds mensenheugenis. Ook de kleine pleinen die verkeersvrij zijn behoren tot de attracties. Men kan er gezellig wandelen door de winkelstraten en zitten op één van de vele pleintjes. Taormina heeft een honderdtal hotels en pensions; tussen mei en oktober is de bevolking verviervoudigd, maar ook in de winter is het in trek.

Gaeta is een prachtige stad aan de Golf van Gaeta in de Tyrrheense Zee. Deze badplaats én marinebasis van de VS ligt op een schiereilandje aan de westkust van Italië, ten noordwesten van Napels. Binnen de oude stadsmuren is het karakter van een rustig, middeleeuws stadje met kronkelende straatjes en steegjes rond de haven behouden. De kathedraal uit 1106, gerestaureerd in 1792, domineert het beeld. Er staat een kasteel, waarvan het oudste deel uit ca. 1289 dateert, het nieuwe (bovenste) deel uit ca. 1435. In het Monte d'Orlando park zou het graf gelegen hebben van Caieta, de verpleegster van Aeneas, de mythische held van Troje en Rome. Naar haar is de stad vernoemd. Bezienswaardigheden in deze stad zijn de kathedraal, het kleine kerkje aan het water San Giovanni a Mare, Monte Orlando en Montagna Spaccata. Het oude stadjes aan de kust staat met name bekend om de visgerechten. De Tiella con pesce, een inktvispastei, komt uit Gaeta. In het achterland van deze stad staan olijfboomgaarden die de kleine zwarte Gaeta-olijven voortbrengen. In Nederland zijn ze weinig populair omdat ze meer pit dan vruchtvlees bevatten, maar de smaak is heerlijk.

Het schilderachtige panorama van Porto Santo Stefano strekt zich uit aan de kust van Toscane. De stad gelegen op een schiereiland heeft een prachtige oude binnenstad, talloze wijngaarden en overtuigt door de prachtige haven. In het binnenland bevindt zich de rotsachtige bergketen Monte Argentario, die met zijn kliffen een ideale plek is om te wandelen.

Corsica is een eiland van Frankrijk en ligt in de Middellandse Zee. De oude Grieken noemden het eiland ‘Korsai’ wat bosrijk land betekent. De Fransen en de Corsicanen spreken van ‘Ile de beaute’ of het eiland van de schoonheid.

Het eiland ligt ter hoogte van Toscane op 83 km van de Italiaanse kust en 170 km ten zuiden van de Franse Riviéra. Het Italiaanse eiland Sardinië ligt maar op 12 km ten zuiden van Corsica. De Straat van Bonifacio (Bouches de Bonifacio) scheidt de beide eilanden. Ten noorden van Corsica ligt de Ligurische Zee, ten oosten ligt de Tyrheense Zee en ten westen ligt de Middellandse Zee.
Geologen zijn het erover eens dat het Corso-Sardijnse microcontinent ca. 30 miljoen jaar geleden is losgerukt van de Franse Provence. Het eiland is 183 bij 83 km groot met een kuststrook van meer dan 1000 km. Op enkele plaatsen is wel de afwisselende natuur. Zo zijn er prachtige zandstranden aan de oost- en westkust, grillige rotsformaties aan de noord- en een deel van de westkust, krijtrotsen in het zuiden, hoge bergen - waarvan sommige met eeuwige sneeuw -, skipistes, bergpassen die over kale, granieten toppen slingeren, diepe kloven, waarin woeste bergriviertjes richting zee stromen, uitgestrekte loofbossen met varkens die naar kastanjes zoeken, tegen berghellingen aangebouwde terrasvormige dorpen en rotsachtige baaien met rustige zandstranden.

De vroegste bevolking van Corsica bestond uit Iberiërs en Liguriërs. In 564 voor Christus, vestigden zich de Phocaeërs aan de oostkust, gevolgd door Etrusken en Carthagers. In 259 voor Christus landden de Romeinen, die met veel moeite de eilandbewoners onderwierpen. Corsica was voor Rome een verbanningsoord en o.a. Seneca werd er meer dan 8 jaar vastgehouden.
Na de ondergang van het West-romeinse Rijk volgden Vandalen, Oostgoten, Byzantijnen, Franken en Saracenen, zodat het eiland steeds nieuwe heersers had. In 1070 kreeg Pisa de heerschappij en in 1284 Genua, dat zeer rigoureuze politiek van onderdrukking en uitbuiting bedreef. Toch bleven opstanden – de Corsicanen vrijheidsstrijder Sampiero di Bastelica werd in 1527 door de Genuezen vermoord – tot in de 18de eeuw zonder resultaat.

Pas in 1735 lukte het de Corsicanen zich los te maken van Genua, waarna de Duitse avonturier baron Theodor van Neuhof tot koning werd gemaakt. In 1746 verklaarde Corsica zichzelf onafhankelijk, waarbij Pasquale Paoli (1725-1807) een succesvolle politicus bleek te zijn. De Genuezen werden weliswaar teruggedrongen, maar hielden stand in Bastia. Dit bracht hen ertoe in 1788 het eiland aan Frankrijk over te dragen, wat na enige tijd ook gebeurde. In 1789 werd in Ajaccio Napoleon Bonaparte geboren. De onenigheid tussen Corsica, de Fransen (vooral tijdens de Franse Revolutie) en de te hulp geroepen Engelsen bleef voortduren totdat Napoleon, die in Frankrijk beroemd en machtig was geworden, in 1796 ‘zijn’ eiland definitief deel van Frankrijk maakte.
Nadat in de Tweede Wereldoorlog de geallieerden Sardinië hadden veroverd, ontruimden de Italianen het eiland; de Duitsers werden verslagen. In 1943 was Corsica vrij Calvi In de tijd van de Genuese overheersing was Calvi de belangrijkste plaats van het eiland. Uit deze tijd dateert de als vesting aangelegde bovenstad. In 1794 werd Calvi volledig verwoest door de Engelse vloot onder admiraal Nelson.

Nice, met zijn charmante Place St. François, biedt een perfecte mix van traditie en moderniteit. Op dit plein hebben restaurants hun tafels rond de fontein uitgestald en kunt u genieten van lokale lekkernijen zoals olijfolie, wijn en keramiek. Nice is getransformeerd van een stad met herinneringen aan het chique wintertoerisme van de belle époque naar een dynamische metropool, die nu internationaal aanzien geniet dankzij haar focus op de hightechindustrie.

De stad combineert respect voor haar rijke historie met voorbeeldige restauraties van oude stadswijken en historische panden. Een van de meest opvallende projecten is de transformatie van het gebied waar vroeger de rivier de Paillon door de stad stroomde. Dit mondingsgebied is nu bedekt, en op de vrijgekomen ruimte staat het indrukwekkende Palais de Congrès et de la Musique, ook wel de Acropolis genoemd. Aansluitend is een spectaculair complex gebouwd met een theater en het Musée d’Art Moderne et d’Art Contemporain (MAMAC), een museum voor moderne en hedendaagse kunst. De architectuur van dit culturele bolwerk sluit prachtig aan bij de okergele en dieprode huizenblokken uit de 19e eeuw, met hangende tuinen en esplanades die zorgen voor een aantrekkelijke wandelzone.

Langs de beroemde Promenade des Anglais kunt u nog steeds vele ouderen zien ontspannen op de klassieke ijzeren stoelen, genietend van het uitzicht op zee. De Vieux Nice, met zijn wirwar van smalle straatjes, blijft een onweerstaanbare trekpleister voor zowel inwoners als bezoekers. Voor een prachtig panorama over Nice en de sprankelende kust is een bezoek aan de markante rots Colline du Château een must.