Noordelijk Europa Cruise vanaf Kopenhagen naar Southampton - 118958

De vrolijk gekleurde huizen langs de kade van Nyhaven, hippe designwinkels en kunstgalerieën. Wanneer u met het cruiseschip de haven van de Deense stad Kopenhagen binnen komt varen, wordt u verwelkomd door de Kleine Zeemeermin, die dromerig over het water staart. Ze raakte al eens een arm kwijt, werd onthoofd en geverfd, toch zit ‘Den Lille Havfrue’ nog steeds op haar steen. In 1837 schreef Hans Christian Anderson een sprookje over De Kleine Zeemeermin. Nu siert ze de haven van Kopenhagen en is het nationale symbool van Denemarken.

Een derde van de totale bevolking van Denemarken woont in ‘Koopmanshaven’ waar geschiedenis en trends hand in hand gaan. Alles in het centrum is op loopafstand. Dus wandel naar één van de musea, neem een kijkje in Paleis Amaliënborg en ga winkelen in de langste winkelstraat van Europa: de Strøget. Beklim de toren van het Raadhuis van waaruit u een prachtig uitzicht hebt over de stad of geniet in park Tivoli van muziek of één van de attracties.

De kleine gemeente Ulvik, met ongeveer 1.200 inwoners, is de perfecte plek om te ontspannen in een rustige omgeving. Het klimaat aan de Hardangerfjord is bijzonder mild. Bezienswaardigheden zijn onder meer: de kerk van Ulvik met landelijke schilderijen, Hjeltnes fruit en tuincentrum met zijn prachtige tuin.

De stad Måløy ligt in het westen van Noorwegen. Bezienswaardig in het kleine stadje zijn het vissersmuseum en de Kannestein, die vanwege zijn ongewone vorm een interessante bestemming is voor bezoekers. Een ander bijzonder kenmerk van Måløy is de brug over Ulvesund. Met 1.224 meter is de brug niet alleen bijzonder lang, maar gezien vanuit een speciale hoek lijkt het ook de vorm van een 'C' aan te nemen.

Deze stad biedt niet alleen oude cultuur, maar ook een rijk cultureel leven variërend van caféconcerten tot de beroemde Domconcerten in de St. Olafsweek. Het gebied rond de Trondheimfjord heet Trondelag, met in het centrum de eerste Noorse hoofdstad Trondheim. De stad heeft een breed scala van economische activiteiten. De pedagogische en de technische hogeschool fuseerden in 1969 tot universiteit.  De ‘oude’ jonge stad, zoals ze zich graag noemt, biedt niet alleen historische bezienswaardigheden, maar heeft ook een rijk cultureel leven. Men kan zelfs midden in de stad op zalm vissen. Tegenwoordig is Trondheim de 3de stad van Noorwegen en hoofdstad van de provincie Trondelag. In 1997 heeft de stad haar 1000-jarige jubileum gevierd. De vruchtbare vlaktes langs de kust gaan vloeiend over in alpinebergen. In het zuiden vormt het nationale park Dovrefjell, het op één na hoogste berggebied van Noord-Europa, de zuidgrens van deze regio. De Trondheimsfjord verdeelt de regio in de provincies Sor- en Nord-Trondelag. Sor-Trondelag wordt vooral gekenmerkt door het Dovrefjell en de oude, in de bergen gelegen, mijnbouwstad Roros - in zijn geheel een uniek cultureel monument. Het belangrijkste dal van Nord-Trondelag is het Namdal, waardoor de bekende zalmrivier van Noorwegen, de Namsen, stroomt.

Samen met Gravdal en Ballstad heeft Leknes de grootste visverwerkende bedrijven van dit gebied. Leknes ligt ca. 4 km.vanaf de aanlegplaats. De Lofoten is een eilandengroep die gescheiden door de Vestfjord, 80 km verwijderd is van het vasteland van Noorwegen. In totaal 60 rotsige eilanden waarvan de meeste niet bewoond zijn. De hoogste top reikt tot 1200 meter, maar de meeste eilanden liggen op zeeniveau. Het zachte klimaat is toch niet in staat om op de eilanden enige flora te doen ontstaan op de veelal rotsige bodem. Echter de woeste schoonheid van de natuur is reden genoeg voor een druk toeristisch bezoek. Bekend is dat tussen januari en eind april enorme scholen kabeljauw naar het zeegebied bij de Lofoten komen om daar kuit te schieten. Vandaar een vissersvloot van meer dan 3000 schepen die samen het grootste aandeel hebben bij het binnenhalen van de “buit” op de Lofotenbank in de vangstperiode. Daarom zijn er ook veel visverwerkende industrieën. De kabeljauw is een tot wel 40 kilo wegende en 80 cm lange vis die behoort tot de schelvisachtigen. In gedroogde toestand wordt deze vis stokvis genoemd. In eindeloze rijen hangen ze vervolgens te drogen in de wind. Een bijproduct is levertraan, maar ook vissticks en visfilets zijn tegenwoordig ‘in de markt’. De Lofoten heeft een lengte van bijna 200 km. Met uitzondering van het vlakke eiland Rost, bestaan ze uit grillige, dreigend uit de Westfjord oprijzende bergen, die tot een hoogte van 1000 m oprijzen. Ze zijn tot laat in de lente besneeuwd. Uniek zijn de vogelbergen en de vissershaventjes, omgeven door rotsen en bergen. Al in de 11de eeuw stuurden vikinghoofdmannen uit Trøndelag hun horigen naar deze eilanden voor de visvangst. In de 12de eeuw gaf koning Øystein opdracht om voor deze vissers zogeheten rorbuer te bouwen. In deze periode ontstonden ook de eerste grote nederzettingen en werden de eerste kerken gebouwd. Aan de kabeljauwvangst bij de Lofoten namen ook steeds vaker vrije boeren en vissers deel, voor wie toen vaste regels werden opgesteld. De landeigenaren wezen de nieuwe vissers hun visgronden toe en verhuurden hun ook de vissershutten voor een vast bedrag. Deze huur bedroeg 20 tot 30 vissen per dag. Bovendien moesten de pachters nog 2% van hun visvangst aan de landeigenaren afstaan, dezelfde hoeveelheid aan de kerk en 4% aan de staat. De vangst werd gedroogd of gezouten, door de arbeiders van de Hanze of van de Bergen-Trondheimse trust verzendklaar gemaakt en naar heel Europa verscheept. Doordat deze handelswaar zeer beperkt houdbaar was, waren de prijzen in het vangseizoen bijzonder laag – totdat J. Ippe in de 17de eeuw in Molde begon met het in zout houdbaar maken van de vis door ze te drogen (stok- of klipvis). Daardoor werd ook de conservering een taak voor de vissers en velen vestigden zich nu permanent op de Lofoten, waarbij ze overigens wel afhankelijke, leenplichtige vissers bleven. Hierin kwam pas in de 19de eeuw verandering, toen de visserij werd vrijgegeven. Een gevolg was echter ook de overbevissing van de wateren. Het zware werk van de Lofotenvissers in de arctische nachten heeft talrijke mythen, verhalen en liederen doen ontstaan. De bekendste daarvan heeft Johan Bojer in zijn roman De Lofotenvissers verwerkt. Veel vissers zijn nu gestopt met de visvangst en begonnen met visfarms, waar ze zalm en forel kweken. De daarvoor noodzakelijke vergunningen worden door de staat verstrekt, die er op let dat de omvang van het bedrijf beperkt blijft om zo het ontstaan van groet bedrijven te voorkomen. Typisch op de Lofoten zijn de vissershuisjes (rorbuer). Het zijn eenvoudige houten huisjes, gebouwd op de vaste wal, op de steiger of op de houten palen in het water. In zulke huisjes woonden vroeger de vissers die tijdelijk naar de Lofoten kwamen voor de duur van de trek van haring en kabeljauw. Deze vissershuisjes hebben een portaal voor het opbergen van het visgerei, een keukentje en een woonkamer met een paar kooien. Door het gebruik van grotere en snellere schepen zijn de rorbuer niet meer in gebruik. Nu worden ze, voorzien van water, licht, sanitair en verwarming, verhuurd aan sportieve, avontuurlijke toeristen.

De haven van Harstad ligt op Hinnoya, de grootste van de Noorse eilanden. Hier vindt in juni het Norwegian Northern Festival plaats, de 'cultuurweek'. Bezienswaardigheden zijn onder meer: het openluchtmuseum "Lundesnes", Elgsnes, de grotschilderingen op Kjeoya, de middeleeuwse kerk in Trondenes, de Tjeldsund-brug, de kerk in Harstad (gebouwd in 1966) en het uitkijkpunt "Aunfjell" ten zuiden van Harstad.

Tromsø is internationaal bekend dankzij vele poolexpedities. Een aanzienlijk deel van de bevolking bestaat uit studenten, omdat hier de meest noordelijke universiteit ter wereld gevestigd is. Tromsø ligt namelijk op 69º 39’ noorderbreedte op een eiland midden in het Balsfjord. De stad is door een hoge imponerende brug met het vasteland verbonden en door een tweede brug met de eilanden Kvaløya en Ringvassøya. Ondanks dat het zo noordelijk gelegen is, heeft het een gunstig klimaat dankzij de Golfstroom. Bezienswaardigheden in deze Vikingstad zijn onder meer de Tromsdal-kerk, ookwel de ‘IJszeekathedraal’ (Ishavskathedral) genoemd, en het Bymuseum waar u meer te weten kunt komen over de stadsgeschiedenis en poolexpedities. Wilt u nog meer weten over de ontdekking van het Hoge Noorden? Vergeet dan ook niet Polaria en het Polarmuseum te bezoeken waar onder andere een film over Spitsbergen te zien is.

Hammerfest is een van de noordelijkste steden ter wereld heeft sinds 1789 stadsrechten. Ondanks gunstige omstandigheden zoals de ijsvrije haven, goede visgronden en een lang geleden verleende vrijstelling van belasting kwam de stad maar niet tot ontwikkeling. Pas de ‘Pomorhandel’ (handel over zee) met de Russische kust –Noorse vis tegen Russisch graan- bracht de ommekeer. Deze handel werd van levensbelang toen de Engelsen tijdens de Napoleontische oorlogen de scheepsverbindingen van Finnmark met het zuiden verhinderden en de bevolking alleen kon overleven door de graanleveringen uit Moermansk. Een poging van de Engelsen om in Hammerfest aan land te gaan mislukte. In deze tijd werd de stad de belangrijkste haven van Finnmark. De pelshandel en enkele poolexpedities die hiervandaan begonnen, verstevigden deze positie. In 1840 had de stad al 400 inwoners. Enkele catastrofale branden en stormen verwoestten de stad meerdere malen. Zij werd echter opnieuw opgebouwd en kreeg in 1891 als eerste stad in Noorwegen elektrische straatverlichting – een maatregel die geboren werd uit nood, want in de periode van 22 november tot 22 januari laat de zon zich hier niet zien. Hammerfest beleefde de grootste ramp toen de terugtrekkende Duitse troepen de stad op verschillende plaatsen in brand staken. Tegenwoordig leeft Hammerfest nog maar gedeeltelijk van de visvangst en de visindustrie. De olie-industrie is in de laatste jaren erg belangrijk geworden. Veel nieuwe huizen getuigen van de welvaart van de werknemers op de booreilanden. Het toerisme speelt echter ook een niet onbelangrijke rol.

Het is de hoofdplaats van het eilandje Maeroya (het Magere Eiland) en is de poort naar de Noordkaap, die slechts 34 kilometer van Honningsvåg verwijderd is. Hier wordt de vis gezouten, gedroogd, ingevroren en tot meel verwerkt. Hier bevindt zich ook het Nordkapp Lokalmuseum. De Noordkaap is het meest noordelijke punt van Europa. De ontdekker van de Kaap is de Engelsman Richard Chanceller die in de 16de eeuw om de meest noordelijke punt van Noorwegen voer. De Noordkaap (Nordkapp) ligt op 71° 10’21 en bestaat uit de steile noordelijke heling van Magerøy. Het bezoekerscentrum van de Noordkaap is in een uur vanuit Honningsvåg via een goede weg te bereiken. Let goed op, want de kans is groot dat u onderweg enige rendieren zult zien. De donkere, gegroefde leisteenrots rijst tot 307 meter hoogte op uit de Noordelijke IJszee. Bij helder weer ziet u de zon om middernacht opkomen zonder dat deze onder is gegaan. Op dit punt staat u 500 kilometer binnen de Poolcirkel en is de Noordpool ca. 2.100 km verwijderd.

Het is de hoofdplaats van het eilandje Maeroya (het Magere Eiland) en is de poort naar de Noordkaap, die slechts 34 kilometer van Honningsvåg verwijderd is. Hier wordt de vis gezouten, gedroogd, ingevroren en tot meel verwerkt. Hier bevindt zich ook het Nordkapp Lokalmuseum. De Noordkaap is het meest noordelijke punt van Europa. De ontdekker van de Kaap is de Engelsman Richard Chanceller die in de 16de eeuw om de meest noordelijke punt van Noorwegen voer. De Noordkaap (Nordkapp) ligt op 71° 10’21 en bestaat uit de steile noordelijke heling van Magerøy. Het bezoekerscentrum van de Noordkaap is in een uur vanuit Honningsvåg via een goede weg te bereiken. Let goed op, want de kans is groot dat u onderweg enige rendieren zult zien. De donkere, gegroefde leisteenrots rijst tot 307 meter hoogte op uit de Noordelijke IJszee. Bij helder weer ziet u de zon om middernacht opkomen zonder dat deze onder is gegaan. Op dit punt staat u 500 kilometer binnen de Poolcirkel en is de Noordpool ca. 2.100 km verwijderd.

De binnenstad van Ålesund werd in 1904 getroffen door een grote brand, waarbij 10.000 mensen alles kwijt raakten. De huizen zijn toen in Jugendstil herbouwd. Het verschil met andere Noorse steden is in één oogopslag duidelijk. U ziet er noch de oude houten huizen noch het functionele beton en glas, maar in plaats daarvan een verzameling trotse grijze en witte gevels, rijkversierd en bekroond met een woud van torentjes en pinakels. Het zijn draken en menselijke gezichten, neoclassicistische en namaak gotische gevels, decoratieve bloemen en zelfs een paar farao’s; het geheel lijkt gedecoreerd te zijn door een stel overambitieuze architecten. De stad is gebouwd op drie eilandjes aan de ingang van de Storfjord. De 100 kilometer lange Storfjord dringt met talrijke vertakkingen landinwaarts. De arm bij Linge en Eidsdal heet Norddalsfjord. Hellesylt ligt aan de Sunnylvsfjord. De aftakking hiervan naar het oosten is de Geirangerfjord. De inwoners verdienen hun brood met visvangst en het bereiden en exporteren van visconserven en diepvriesvis.

Aan het einde van het mooie Hardangerfjord ligt het dorpje Eidfjord. Het is een klein dorp maar het is wel een van de rijkste dorpen van Noorwegen. Dit komt o.a. door de uitgebreide mogelijkheden voor de elektriciteit- productie maar ook ligt hier het grootste nationaal park van Noorwegen namelijk het Hardangervidda.

In dit stadje is praktisch alles per voet bereikbaar. Wandel heerlijk door het oude centrum of bezoek een van de vele prachtige bezienswaardigheden. Stavanger is de vierde stad van Noorwegen, maar het is internationaal gezien na Oslo ongetwijfeld de bekendste. Stavanger is de lieveling van de Noordzee.

De stad heeft vele jaren van voorspoed te danken aan het water. De eerste bewoners van de plaats vulden hun dagelijkse menu aan met vis. Tegelijkertijd begon een bloeiende handel met het buitenland. Toen na de oorlog de vraag naar sardines afnam, boorden de Siddiser letterlijk een nieuwe geldbron aan: een oliebron. Sindsdien is Stavanger de oliestad van Noorwegen.

Voor een mooi uitzicht over dit traditionele vissersplaatsje kunt u de oude brandweertoren, de Valbergtoren, beklimmen. Mocht u zich meer willen wanen in de historie, dan raden wij u aan de wijk Gamle Stavanger te bezoeken. Met een beetje verbeelding ruikt u nog de lucht van sardines. Natuurliefhebbers kunnen hun hart ophalen tijdens het beklimmen van de Lysefjord, een grote rotsplaat die op drie kanten uitzicht biedt op de lager gelegen fjord en daarmee een schitterend uitzicht geeft.

De havenstad Southampton speelt een grote rol in de Engelse geschiedenis. Zo is het de thuishaven van de Queen Elizabeth 2 en Queen Mary 2, destijds de grootste oceanliners ter wereld. Maar ook de Titanic vertrok voor haar eerste en tevens laatste afvaart vanaf dok 4 vanuit de haven van Southampton. De prachtige stadsmuren rond het middeleeuwse centrum met het Tudor House Museum zijn erg bijzonder, en waren ook geliefd bij de bekende schrijvers Jane Austen en Shakespeare.

Southampton, gelegen in South East England, werd in de Tweede Wereldoorlog gebombardeerd. Vandaar dat de stad zowel een oud als nieuw gedeelte heeft met op de scheidslijn de Bargate, een middeleeuwse poort. De wandeling ‘Walk the Walls’ leidt u over de 14e-eeuwse stadsmuren van het middeleeuwse centrum wat u een goede indruk geeft van de stad. Natuurliefhebbers kunnen zich wenden tot het nabij gelegen New Forest Wildlife Park waar onder andere vossen, otters, herten en wolven leven.