Noordelijk Europa Cruise vanaf Hamburg naar Hamburg - 117075

De op één na grootste stad van Duitsland (met 1,8 miljoen inwoners) ligt aan de rivieren Elbe en Alster. Vanwege de ligging heeft Hamburg een dicht netwerk van waterwegen en heeft het zelfs meer bruggen dan Venetië! De Hanzestad is een van de belangrijkste economische centra van Duitsland vanwege de overzeese haven en het media- en cultuurcentrum. Deze stad van contrasten heeft een sterk ontwikkelde entertainmentcultuur die bezoekers uit de eerste hand kunnen ervaren in het legendarische St. Pauli gebied en in de vele muziekzalen en theaters van Hamburg. De 1200 jaar oude stad is geliefd bij cultuurliefhebbers.

Andere attracties zijn: de Michel Kirche, de haven, de Jungfernstieg, de Reeperbahn, de televisietoren, de dierentuin; Hagenbeck, het pakhuisgebied Speicherstadt, de Mönckebergstraße, de St. Jacobi-kerk en de vismarkt.

Afwisselende smalle fjorden, idyllisch verscholen dorpjes tussen de groene heuvels. Bergen is zowel het begin- als eindpunt van de bekende Hurtigruten-veerdienst tussen Bergen en Kirkenes en ligt dan ook vrijwel geheel aan het water. ‘De poort van de fjorden’ is gebouwd op zeven heuvels en heeft een gezellige sfeer. Het is één van de best bewaarde middeleeuwse vestigingen van Noorwegen en staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De eerste huizen in het middeleeuwse centrum werden gebouwd op de noordelijke oude Hanzekade, de Bryggen. Het is een wirwar aan smalle straatjes en steegjes met oude houten huizen. Het is maar een kort ritje met de Fløibanen (kabelbaan) naar de 320 meter hoge bergtop Fløien voor een prachtig uitzicht. Struin rond op de gezellig drukke vismarkt, breng een bezoek aan één van de kunstmusea of geniet van de versgevangen vis in één van de restaurantjes van de binnenhaven Vågen.

Ten noorden van de poolcirkel ligt de kleine Noorse stad en gemeente met dezelfde naam, Narvik. Er zijn twee kleine musea in Narvik die zich bezighouden met de geschiedenis van de regio. Het hoogtepunt is echter de kabelbaan, waarmee je de berg kunt beklimmen die hoog boven de stad uittorent. Van daaruit krijg je een prachtig uitzicht over Narvik en het omringende landschap.

De haven van Harstad ligt op Hinnoya, de grootste van de Noorse eilanden. Hier vindt in juni het Norwegian Northern Festival plaats, de 'cultuurweek'. Bezienswaardigheden zijn onder meer: het openluchtmuseum "Lundesnes", Elgsnes, de grotschilderingen op Kjeoya, de middeleeuwse kerk in Trondenes, de Tjeldsund-brug, de kerk in Harstad (gebouwd in 1966) en het uitkijkpunt "Aunfjell" ten zuiden van Harstad.

Hammerfest is een van de noordelijkste steden ter wereld heeft sinds 1789 stadsrechten. Ondanks gunstige omstandigheden zoals de ijsvrije haven, goede visgronden en een lang geleden verleende vrijstelling van belasting kwam de stad maar niet tot ontwikkeling. Pas de ‘Pomorhandel’ (handel over zee) met de Russische kust –Noorse vis tegen Russisch graan- bracht de ommekeer. Deze handel werd van levensbelang toen de Engelsen tijdens de Napoleontische oorlogen de scheepsverbindingen van Finnmark met het zuiden verhinderden en de bevolking alleen kon overleven door de graanleveringen uit Moermansk. Een poging van de Engelsen om in Hammerfest aan land te gaan mislukte. In deze tijd werd de stad de belangrijkste haven van Finnmark. De pelshandel en enkele poolexpedities die hiervandaan begonnen, verstevigden deze positie. In 1840 had de stad al 400 inwoners. Enkele catastrofale branden en stormen verwoestten de stad meerdere malen. Zij werd echter opnieuw opgebouwd en kreeg in 1891 als eerste stad in Noorwegen elektrische straatverlichting – een maatregel die geboren werd uit nood, want in de periode van 22 november tot 22 januari laat de zon zich hier niet zien. Hammerfest beleefde de grootste ramp toen de terugtrekkende Duitse troepen de stad op verschillende plaatsen in brand staken. Tegenwoordig leeft Hammerfest nog maar gedeeltelijk van de visvangst en de visindustrie. De olie-industrie is in de laatste jaren erg belangrijk geworden. Veel nieuwe huizen getuigen van de welvaart van de werknemers op de booreilanden. Het toerisme speelt echter ook een niet onbelangrijke rol.

Hammerfest is een van de noordelijkste steden ter wereld heeft sinds 1789 stadsrechten. Ondanks gunstige omstandigheden zoals de ijsvrije haven, goede visgronden en een lang geleden verleende vrijstelling van belasting kwam de stad maar niet tot ontwikkeling. Pas de ‘Pomorhandel’ (handel over zee) met de Russische kust –Noorse vis tegen Russisch graan- bracht de ommekeer. Deze handel werd van levensbelang toen de Engelsen tijdens de Napoleontische oorlogen de scheepsverbindingen van Finnmark met het zuiden verhinderden en de bevolking alleen kon overleven door de graanleveringen uit Moermansk. Een poging van de Engelsen om in Hammerfest aan land te gaan mislukte. In deze tijd werd de stad de belangrijkste haven van Finnmark. De pelshandel en enkele poolexpedities die hiervandaan begonnen, verstevigden deze positie. In 1840 had de stad al 400 inwoners. Enkele catastrofale branden en stormen verwoestten de stad meerdere malen. Zij werd echter opnieuw opgebouwd en kreeg in 1891 als eerste stad in Noorwegen elektrische straatverlichting – een maatregel die geboren werd uit nood, want in de periode van 22 november tot 22 januari laat de zon zich hier niet zien. Hammerfest beleefde de grootste ramp toen de terugtrekkende Duitse troepen de stad op verschillende plaatsen in brand staken. Tegenwoordig leeft Hammerfest nog maar gedeeltelijk van de visvangst en de visindustrie. De olie-industrie is in de laatste jaren erg belangrijk geworden. Veel nieuwe huizen getuigen van de welvaart van de werknemers op de booreilanden. Het toerisme speelt echter ook een niet onbelangrijke rol.

Samen met Gravdal en Ballstad heeft Leknes de grootste visverwerkende bedrijven van dit gebied. Leknes ligt ca. 4 km.vanaf de aanlegplaats. De Lofoten is een eilandengroep die gescheiden door de Vestfjord, 80 km verwijderd is van het vasteland van Noorwegen. In totaal 60 rotsige eilanden waarvan de meeste niet bewoond zijn. De hoogste top reikt tot 1200 meter, maar de meeste eilanden liggen op zeeniveau. Het zachte klimaat is toch niet in staat om op de eilanden enige flora te doen ontstaan op de veelal rotsige bodem. Echter de woeste schoonheid van de natuur is reden genoeg voor een druk toeristisch bezoek. Bekend is dat tussen januari en eind april enorme scholen kabeljauw naar het zeegebied bij de Lofoten komen om daar kuit te schieten. Vandaar een vissersvloot van meer dan 3000 schepen die samen het grootste aandeel hebben bij het binnenhalen van de “buit” op de Lofotenbank in de vangstperiode. Daarom zijn er ook veel visverwerkende industrieën. De kabeljauw is een tot wel 40 kilo wegende en 80 cm lange vis die behoort tot de schelvisachtigen. In gedroogde toestand wordt deze vis stokvis genoemd. In eindeloze rijen hangen ze vervolgens te drogen in de wind. Een bijproduct is levertraan, maar ook vissticks en visfilets zijn tegenwoordig ‘in de markt’. De Lofoten heeft een lengte van bijna 200 km. Met uitzondering van het vlakke eiland Rost, bestaan ze uit grillige, dreigend uit de Westfjord oprijzende bergen, die tot een hoogte van 1000 m oprijzen. Ze zijn tot laat in de lente besneeuwd. Uniek zijn de vogelbergen en de vissershaventjes, omgeven door rotsen en bergen. Al in de 11de eeuw stuurden vikinghoofdmannen uit Trøndelag hun horigen naar deze eilanden voor de visvangst. In de 12de eeuw gaf koning Øystein opdracht om voor deze vissers zogeheten rorbuer te bouwen. In deze periode ontstonden ook de eerste grote nederzettingen en werden de eerste kerken gebouwd. Aan de kabeljauwvangst bij de Lofoten namen ook steeds vaker vrije boeren en vissers deel, voor wie toen vaste regels werden opgesteld. De landeigenaren wezen de nieuwe vissers hun visgronden toe en verhuurden hun ook de vissershutten voor een vast bedrag. Deze huur bedroeg 20 tot 30 vissen per dag. Bovendien moesten de pachters nog 2% van hun visvangst aan de landeigenaren afstaan, dezelfde hoeveelheid aan de kerk en 4% aan de staat. De vangst werd gedroogd of gezouten, door de arbeiders van de Hanze of van de Bergen-Trondheimse trust verzendklaar gemaakt en naar heel Europa verscheept. Doordat deze handelswaar zeer beperkt houdbaar was, waren de prijzen in het vangseizoen bijzonder laag – totdat J. Ippe in de 17de eeuw in Molde begon met het in zout houdbaar maken van de vis door ze te drogen (stok- of klipvis). Daardoor werd ook de conservering een taak voor de vissers en velen vestigden zich nu permanent op de Lofoten, waarbij ze overigens wel afhankelijke, leenplichtige vissers bleven. Hierin kwam pas in de 19de eeuw verandering, toen de visserij werd vrijgegeven. Een gevolg was echter ook de overbevissing van de wateren. Het zware werk van de Lofotenvissers in de arctische nachten heeft talrijke mythen, verhalen en liederen doen ontstaan. De bekendste daarvan heeft Johan Bojer in zijn roman De Lofotenvissers verwerkt. Veel vissers zijn nu gestopt met de visvangst en begonnen met visfarms, waar ze zalm en forel kweken. De daarvoor noodzakelijke vergunningen worden door de staat verstrekt, die er op let dat de omvang van het bedrijf beperkt blijft om zo het ontstaan van groet bedrijven te voorkomen. Typisch op de Lofoten zijn de vissershuisjes (rorbuer). Het zijn eenvoudige houten huisjes, gebouwd op de vaste wal, op de steiger of op de houten palen in het water. In zulke huisjes woonden vroeger de vissers die tijdelijk naar de Lofoten kwamen voor de duur van de trek van haring en kabeljauw. Deze vissershuisjes hebben een portaal voor het opbergen van het visgerei, een keukentje en een woonkamer met een paar kooien. Door het gebruik van grotere en snellere schepen zijn de rorbuer niet meer in gebruik. Nu worden ze, voorzien van water, licht, sanitair en verwarming, verhuurd aan sportieve, avontuurlijke toeristen.

Bodø is voor Noord-Noorwegen een belangrijke plaats. De ligging pal aan zee is gunstig voor de handel, het toerisme en de industrie.
Net als Narvik, dat wat noordelijker ligt, is de geschiedenis van recente datum. In 1816 werden de stadsrechten verleend. Na 1850 begon de sterke groei als vissersplaats. In 1940 werden hier door de Duitsers meerdere bombardementen uitgevoerd en werd er veel verwoest. Dat is dan ook de reden dat er niet veel bezienswaardigheden zijn.

Deze stad biedt niet alleen oude cultuur, maar ook een rijk cultureel leven variërend van caféconcerten tot de beroemde Domconcerten in de St. Olafsweek. Het gebied rond de Trondheimfjord heet Trondelag, met in het centrum de eerste Noorse hoofdstad Trondheim. De stad heeft een breed scala van economische activiteiten. De pedagogische en de technische hogeschool fuseerden in 1969 tot universiteit.  De ‘oude’ jonge stad, zoals ze zich graag noemt, biedt niet alleen historische bezienswaardigheden, maar heeft ook een rijk cultureel leven. Men kan zelfs midden in de stad op zalm vissen. Tegenwoordig is Trondheim de 3de stad van Noorwegen en hoofdstad van de provincie Trondelag. In 1997 heeft de stad haar 1000-jarige jubileum gevierd. De vruchtbare vlaktes langs de kust gaan vloeiend over in alpinebergen. In het zuiden vormt het nationale park Dovrefjell, het op één na hoogste berggebied van Noord-Europa, de zuidgrens van deze regio. De Trondheimsfjord verdeelt de regio in de provincies Sor- en Nord-Trondelag. Sor-Trondelag wordt vooral gekenmerkt door het Dovrefjell en de oude, in de bergen gelegen, mijnbouwstad Roros - in zijn geheel een uniek cultureel monument. Het belangrijkste dal van Nord-Trondelag is het Namdal, waardoor de bekende zalmrivier van Noorwegen, de Namsen, stroomt.

Haugesund is een stad en gemeente in de Noorse provincie Rogaland. De jonge, levendige stad organiseert jaarlijks een aantal beroemde festivals zoals het Noorse Internationaal Filmfestival in augustus. Dit is een van de belangrijkste filmfestivals in Scandinavië. Het Sildajazz festival in augustus biedt een mix van lokale en internationale jazzmuzikanten.

Er zijn tal van mogelijkheden om de omringende natuur van het gebied te ervaren. U kunt bijvoorbeeld een excursie boeken naar de Langfoss waterval, die tot één van de 10 mooiste watervallen ter wereld is vernoemd door de CNN. Eilandhoppen naar Røvær en Utsira is een zeer populaire activiteit, en de lokale bevolking geeft u graag advies over de beste wandeltochten.

De op één na grootste stad van Duitsland (met 1,8 miljoen inwoners) ligt aan de rivieren Elbe en Alster. Vanwege de ligging heeft Hamburg een dicht netwerk van waterwegen en heeft het zelfs meer bruggen dan Venetië! De Hanzestad is een van de belangrijkste economische centra van Duitsland vanwege de overzeese haven en het media- en cultuurcentrum. Deze stad van contrasten heeft een sterk ontwikkelde entertainmentcultuur die bezoekers uit de eerste hand kunnen ervaren in het legendarische St. Pauli gebied en in de vele muziekzalen en theaters van Hamburg. De 1200 jaar oude stad is geliefd bij cultuurliefhebbers.

Andere attracties zijn: de Michel Kirche, de haven, de Jungfernstieg, de Reeperbahn, de televisietoren, de dierentuin; Hagenbeck, het pakhuisgebied Speicherstadt, de Mönckebergstraße, de St. Jacobi-kerk en de vismarkt.