Noordelijk Europa Cruise vanaf Brest naar Tromsø - 116969

Brest beschikt, naast Toulon, over de grootste zeehaven van Frankrijk en speelt een belangrijke rol in het maritieme landschap van het land. Een van de hoogtepunten van de stad is de Cours Dajot, een historische promenade uit 1769 die boven de handelshaven is gebouwd. Vanaf dit uitkijkpunt kunt u genieten van een adembenemend uitzicht over de havenbaai, bekend als de "Rade de Brest".

Een bezoek aan Océanopolis, gelegen in de jachthaven van Moulin Blanc, is een absolute aanrader. Dit unieke Sealife Center, ontworpen in de vorm van een krab, biedt een fascinerende blik op het leven in de oceanen. Océanopolis is niet alleen een educatieve ervaring, maar ook een boeiende attractie die perfect past bij het maritieme karakter van Brest. Voor liefhebbers van zeevaart, geschiedenis en natuur biedt Brest een perfecte combinatie van cultuur en moderniteit.

Aan de Belgische Noordzee ligt de geheime kusthoofdstad Oostende. De bezienswaardigheden van de stad liggen allemaal dicht bij elkaar, dus u kunt er gemakkelijk naar toe lopen. Het wordt ook sterk aanbevolen om een fiets te huren en de prachtige Noordzeekust rond de stad te verkennen. Het museumschip Amandine biedt een goed inzicht in de voormalige belangrijkste inkomstenbron van de stad; van vissen. Het Historisch Museum De Plate laat ook op indrukwekkende wijze haar bezoekers zien hoe het leven in historisch Oostende moet zijn geweest. Ook het strand van Oostende is een echte aanrader. Of u nu gaat zwemmen, ontspannen of een lange wandeling langs de kust wilt maken, het strand van Oostende is net zo populair bij de lokale bevolking als bij toeristen.

Een oude havenstad met een van de grootste havens van de wereld! De stad dankt haar naam aan een 13e-eeuwse dam in de rivier de Rotte en is uitgegroeid tot een stad van wereldformaat. Een van de redenen hiervoor is ongetwijfeld de gunstige positie aan de rivier de Nieuwe Maas. Nu biedt zij vele moderne mogelijkheden. Neem bv. een fietstaxi en laat uw Rotterdamse gids u van alles zien en vertellen! Bezoek de oude Delfshaven uit 1389 en stap in een van de bruine cafés, leuke winkels of aanschouw de stadsbierbrouwer die hier is gevestigd. Ga naar de Markthal en ontdek een van de diverse lekkernijen. Of loop langs de iconische kubuswoningen en de Erasmusbrug. Sta versteld van dit apart stukje Nederlandse architectuur. 

In dit stadje is praktisch alles per voet bereikbaar. Wandel heerlijk door het oude centrum of bezoek een van de vele prachtige bezienswaardigheden. Stavanger is de vierde stad van Noorwegen, maar het is internationaal gezien na Oslo ongetwijfeld de bekendste. Stavanger is de lieveling van de Noordzee.

De stad heeft vele jaren van voorspoed te danken aan het water. De eerste bewoners van de plaats vulden hun dagelijkse menu aan met vis. Tegelijkertijd begon een bloeiende handel met het buitenland. Toen na de oorlog de vraag naar sardines afnam, boorden de Siddiser letterlijk een nieuwe geldbron aan: een oliebron. Sindsdien is Stavanger de oliestad van Noorwegen.

Voor een mooi uitzicht over dit traditionele vissersplaatsje kunt u de oude brandweertoren, de Valbergtoren, beklimmen. Mocht u zich meer willen wanen in de historie, dan raden wij u aan de wijk Gamle Stavanger te bezoeken. Met een beetje verbeelding ruikt u nog de lucht van sardines. Natuurliefhebbers kunnen hun hart ophalen tijdens het beklimmen van de Lysefjord, een grote rotsplaat die op drie kanten uitzicht biedt op de lager gelegen fjord en daarmee een schitterend uitzicht geeft.

Afwisselende smalle fjorden, idyllisch verscholen dorpjes tussen de groene heuvels. Bergen is zowel het begin- als eindpunt van de bekende Hurtigruten-veerdienst tussen Bergen en Kirkenes en ligt dan ook vrijwel geheel aan het water. ‘De poort van de fjorden’ is gebouwd op zeven heuvels en heeft een gezellige sfeer. Het is één van de best bewaarde middeleeuwse vestigingen van Noorwegen en staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De eerste huizen in het middeleeuwse centrum werden gebouwd op de noordelijke oude Hanzekade, de Bryggen. Het is een wirwar aan smalle straatjes en steegjes met oude houten huizen. Het is maar een kort ritje met de Fløibanen (kabelbaan) naar de 320 meter hoge bergtop Fløien voor een prachtig uitzicht. Struin rond op de gezellig drukke vismarkt, breng een bezoek aan één van de kunstmusea of geniet van de versgevangen vis in één van de restaurantjes van de binnenhaven Vågen.

De binnenstad van Ålesund werd in 1904 getroffen door een grote brand, waarbij 10.000 mensen alles kwijt raakten. De huizen zijn toen in Jugendstil herbouwd. Het verschil met andere Noorse steden is in één oogopslag duidelijk. U ziet er noch de oude houten huizen noch het functionele beton en glas, maar in plaats daarvan een verzameling trotse grijze en witte gevels, rijkversierd en bekroond met een woud van torentjes en pinakels. Het zijn draken en menselijke gezichten, neoclassicistische en namaak gotische gevels, decoratieve bloemen en zelfs een paar farao’s; het geheel lijkt gedecoreerd te zijn door een stel overambitieuze architecten. De stad is gebouwd op drie eilandjes aan de ingang van de Storfjord. De 100 kilometer lange Storfjord dringt met talrijke vertakkingen landinwaarts. De arm bij Linge en Eidsdal heet Norddalsfjord. Hellesylt ligt aan de Sunnylvsfjord. De aftakking hiervan naar het oosten is de Geirangerfjord. De inwoners verdienen hun brood met visvangst en het bereiden en exporteren van visconserven en diepvriesvis.

Deze stad biedt niet alleen oude cultuur, maar ook een rijk cultureel leven variërend van caféconcerten tot de beroemde Domconcerten in de St. Olafsweek. Het gebied rond de Trondheimfjord heet Trondelag, met in het centrum de eerste Noorse hoofdstad Trondheim. De stad heeft een breed scala van economische activiteiten. De pedagogische en de technische hogeschool fuseerden in 1969 tot universiteit.  De ‘oude’ jonge stad, zoals ze zich graag noemt, biedt niet alleen historische bezienswaardigheden, maar heeft ook een rijk cultureel leven. Men kan zelfs midden in de stad op zalm vissen. Tegenwoordig is Trondheim de 3de stad van Noorwegen en hoofdstad van de provincie Trondelag. In 1997 heeft de stad haar 1000-jarige jubileum gevierd. De vruchtbare vlaktes langs de kust gaan vloeiend over in alpinebergen. In het zuiden vormt het nationale park Dovrefjell, het op één na hoogste berggebied van Noord-Europa, de zuidgrens van deze regio. De Trondheimsfjord verdeelt de regio in de provincies Sor- en Nord-Trondelag. Sor-Trondelag wordt vooral gekenmerkt door het Dovrefjell en de oude, in de bergen gelegen, mijnbouwstad Roros - in zijn geheel een uniek cultureel monument. Het belangrijkste dal van Nord-Trondelag is het Namdal, waardoor de bekende zalmrivier van Noorwegen, de Namsen, stroomt.

Samen met Gravdal en Ballstad heeft Leknes de grootste visverwerkende bedrijven van dit gebied. Leknes ligt ca. 4 km.vanaf de aanlegplaats. De Lofoten is een eilandengroep die gescheiden door de Vestfjord, 80 km verwijderd is van het vasteland van Noorwegen. In totaal 60 rotsige eilanden waarvan de meeste niet bewoond zijn. De hoogste top reikt tot 1200 meter, maar de meeste eilanden liggen op zeeniveau. Het zachte klimaat is toch niet in staat om op de eilanden enige flora te doen ontstaan op de veelal rotsige bodem. Echter de woeste schoonheid van de natuur is reden genoeg voor een druk toeristisch bezoek. Bekend is dat tussen januari en eind april enorme scholen kabeljauw naar het zeegebied bij de Lofoten komen om daar kuit te schieten. Vandaar een vissersvloot van meer dan 3000 schepen die samen het grootste aandeel hebben bij het binnenhalen van de “buit” op de Lofotenbank in de vangstperiode. Daarom zijn er ook veel visverwerkende industrieën. De kabeljauw is een tot wel 40 kilo wegende en 80 cm lange vis die behoort tot de schelvisachtigen. In gedroogde toestand wordt deze vis stokvis genoemd. In eindeloze rijen hangen ze vervolgens te drogen in de wind. Een bijproduct is levertraan, maar ook vissticks en visfilets zijn tegenwoordig ‘in de markt’. De Lofoten heeft een lengte van bijna 200 km. Met uitzondering van het vlakke eiland Rost, bestaan ze uit grillige, dreigend uit de Westfjord oprijzende bergen, die tot een hoogte van 1000 m oprijzen. Ze zijn tot laat in de lente besneeuwd. Uniek zijn de vogelbergen en de vissershaventjes, omgeven door rotsen en bergen. Al in de 11de eeuw stuurden vikinghoofdmannen uit Trøndelag hun horigen naar deze eilanden voor de visvangst. In de 12de eeuw gaf koning Øystein opdracht om voor deze vissers zogeheten rorbuer te bouwen. In deze periode ontstonden ook de eerste grote nederzettingen en werden de eerste kerken gebouwd. Aan de kabeljauwvangst bij de Lofoten namen ook steeds vaker vrije boeren en vissers deel, voor wie toen vaste regels werden opgesteld. De landeigenaren wezen de nieuwe vissers hun visgronden toe en verhuurden hun ook de vissershutten voor een vast bedrag. Deze huur bedroeg 20 tot 30 vissen per dag. Bovendien moesten de pachters nog 2% van hun visvangst aan de landeigenaren afstaan, dezelfde hoeveelheid aan de kerk en 4% aan de staat. De vangst werd gedroogd of gezouten, door de arbeiders van de Hanze of van de Bergen-Trondheimse trust verzendklaar gemaakt en naar heel Europa verscheept. Doordat deze handelswaar zeer beperkt houdbaar was, waren de prijzen in het vangseizoen bijzonder laag – totdat J. Ippe in de 17de eeuw in Molde begon met het in zout houdbaar maken van de vis door ze te drogen (stok- of klipvis). Daardoor werd ook de conservering een taak voor de vissers en velen vestigden zich nu permanent op de Lofoten, waarbij ze overigens wel afhankelijke, leenplichtige vissers bleven. Hierin kwam pas in de 19de eeuw verandering, toen de visserij werd vrijgegeven. Een gevolg was echter ook de overbevissing van de wateren. Het zware werk van de Lofotenvissers in de arctische nachten heeft talrijke mythen, verhalen en liederen doen ontstaan. De bekendste daarvan heeft Johan Bojer in zijn roman De Lofotenvissers verwerkt. Veel vissers zijn nu gestopt met de visvangst en begonnen met visfarms, waar ze zalm en forel kweken. De daarvoor noodzakelijke vergunningen worden door de staat verstrekt, die er op let dat de omvang van het bedrijf beperkt blijft om zo het ontstaan van groet bedrijven te voorkomen. Typisch op de Lofoten zijn de vissershuisjes (rorbuer). Het zijn eenvoudige houten huisjes, gebouwd op de vaste wal, op de steiger of op de houten palen in het water. In zulke huisjes woonden vroeger de vissers die tijdelijk naar de Lofoten kwamen voor de duur van de trek van haring en kabeljauw. Deze vissershuisjes hebben een portaal voor het opbergen van het visgerei, een keukentje en een woonkamer met een paar kooien. Door het gebruik van grotere en snellere schepen zijn de rorbuer niet meer in gebruik. Nu worden ze, voorzien van water, licht, sanitair en verwarming, verhuurd aan sportieve, avontuurlijke toeristen.

Tromsø is internationaal bekend dankzij vele poolexpedities. Een aanzienlijk deel van de bevolking bestaat uit studenten, omdat hier de meest noordelijke universiteit ter wereld gevestigd is. Tromsø ligt namelijk op 69º 39’ noorderbreedte op een eiland midden in het Balsfjord. De stad is door een hoge imponerende brug met het vasteland verbonden en door een tweede brug met de eilanden Kvaløya en Ringvassøya. Ondanks dat het zo noordelijk gelegen is, heeft het een gunstig klimaat dankzij de Golfstroom. Bezienswaardigheden in deze Vikingstad zijn onder meer de Tromsdal-kerk, ookwel de ‘IJszeekathedraal’ (Ishavskathedral) genoemd, en het Bymuseum waar u meer te weten kunt komen over de stadsgeschiedenis en poolexpedities. Wilt u nog meer weten over de ontdekking van het Hoge Noorden? Vergeet dan ook niet Polaria en het Polarmuseum te bezoeken waar onder andere een film over Spitsbergen te zien is.