Noordelijk Europa Cruise vanaf Hamburg naar Kiel - 114286

De op één na grootste stad van Duitsland (met 1,8 miljoen inwoners) ligt aan de rivieren Elbe en Alster. Vanwege de ligging heeft Hamburg een dicht netwerk van waterwegen en heeft het zelfs meer bruggen dan Venetië! De Hanzestad is een van de belangrijkste economische centra van Duitsland vanwege de overzeese haven en het media- en cultuurcentrum. Deze stad van contrasten heeft een sterk ontwikkelde entertainmentcultuur die bezoekers uit de eerste hand kunnen ervaren in het legendarische St. Pauli gebied en in de vele muziekzalen en theaters van Hamburg. De 1200 jaar oude stad is geliefd bij cultuurliefhebbers.

Andere attracties zijn: de Michel Kirche, de haven, de Jungfernstieg, de Reeperbahn, de televisietoren, de dierentuin; Hagenbeck, het pakhuisgebied Speicherstadt, de Mönckebergstraße, de St. Jacobi-kerk en de vismarkt.

Afwisselende smalle fjorden, idyllisch verscholen dorpjes tussen de groene heuvels. Bergen is zowel het begin- als eindpunt van de bekende Hurtigruten-veerdienst tussen Bergen en Kirkenes en ligt dan ook vrijwel geheel aan het water. ‘De poort van de fjorden’ is gebouwd op zeven heuvels en heeft een gezellige sfeer. Het is één van de best bewaarde middeleeuwse vestigingen van Noorwegen en staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De eerste huizen in het middeleeuwse centrum werden gebouwd op de noordelijke oude Hanzekade, de Bryggen. Het is een wirwar aan smalle straatjes en steegjes met oude houten huizen. Het is maar een kort ritje met de Fløibanen (kabelbaan) naar de 320 meter hoge bergtop Fløien voor een prachtig uitzicht. Struin rond op de gezellig drukke vismarkt, breng een bezoek aan één van de kunstmusea of geniet van de versgevangen vis in één van de restaurantjes van de binnenhaven Vågen.

Molde is na de Duitse bombardementen in 1940 in moderne stijl herbouwd. Het noemt zich rozenstad omdat er, door de beschutte ligging, veel rozen groeien. Rond de beboste eilandjes kunnen watersporters hun hart ophalen. Het aantrekkelijkste van de stad is wel het uitzicht op de 87 besneeuwde bergtoppen van Sunnmøre aan de andere kant van het water. Verder is Molde vooral interessant vanwege de bezienswaardigheden in de buurt, zoals Åverøy waarvan archeologen denken dat het de eerste nederzetting na de laatste ijstijd is. Er wordt in Molde jaarlijks in juli een internationaal jazzfestival gehouden.

Deze stad biedt niet alleen oude cultuur, maar ook een rijk cultureel leven variërend van caféconcerten tot de beroemde Domconcerten in de St. Olafsweek. Het gebied rond de Trondheimfjord heet Trondelag, met in het centrum de eerste Noorse hoofdstad Trondheim. De stad heeft een breed scala van economische activiteiten. De pedagogische en de technische hogeschool fuseerden in 1969 tot universiteit.  De ‘oude’ jonge stad, zoals ze zich graag noemt, biedt niet alleen historische bezienswaardigheden, maar heeft ook een rijk cultureel leven. Men kan zelfs midden in de stad op zalm vissen. Tegenwoordig is Trondheim de 3de stad van Noorwegen en hoofdstad van de provincie Trondelag. In 1997 heeft de stad haar 1000-jarige jubileum gevierd. De vruchtbare vlaktes langs de kust gaan vloeiend over in alpinebergen. In het zuiden vormt het nationale park Dovrefjell, het op één na hoogste berggebied van Noord-Europa, de zuidgrens van deze regio. De Trondheimsfjord verdeelt de regio in de provincies Sor- en Nord-Trondelag. Sor-Trondelag wordt vooral gekenmerkt door het Dovrefjell en de oude, in de bergen gelegen, mijnbouwstad Roros - in zijn geheel een uniek cultureel monument. Het belangrijkste dal van Nord-Trondelag is het Namdal, waardoor de bekende zalmrivier van Noorwegen, de Namsen, stroomt.

De Svartisen-gletsjer ligt in het westen van Noorwegen. In het Duits betekent deze term "zwart ijs". Met zijn 370 km² is Svartisen de op één na grootste gletsjer van het land. Vanuit Mo i Rana kun je tochten maken naar Svartisen. Een hoogtepunt is het Østertal gletsjermeer, dat na een korte wandeling te bewonderen is. Het adembenemende landschap van "zwart ijs" trekt jaarlijks vele bezoekers van over de hele wereld en laat gegarandeerd een blijvende indruk achter.

Samen met Gravdal en Ballstad heeft Leknes de grootste visverwerkende bedrijven van dit gebied. Leknes ligt ca. 4 km.vanaf de aanlegplaats. De Lofoten is een eilandengroep die gescheiden door de Vestfjord, 80 km verwijderd is van het vasteland van Noorwegen. In totaal 60 rotsige eilanden waarvan de meeste niet bewoond zijn. De hoogste top reikt tot 1200 meter, maar de meeste eilanden liggen op zeeniveau. Het zachte klimaat is toch niet in staat om op de eilanden enige flora te doen ontstaan op de veelal rotsige bodem. Echter de woeste schoonheid van de natuur is reden genoeg voor een druk toeristisch bezoek. Bekend is dat tussen januari en eind april enorme scholen kabeljauw naar het zeegebied bij de Lofoten komen om daar kuit te schieten. Vandaar een vissersvloot van meer dan 3000 schepen die samen het grootste aandeel hebben bij het binnenhalen van de “buit” op de Lofotenbank in de vangstperiode. Daarom zijn er ook veel visverwerkende industrieën. De kabeljauw is een tot wel 40 kilo wegende en 80 cm lange vis die behoort tot de schelvisachtigen. In gedroogde toestand wordt deze vis stokvis genoemd. In eindeloze rijen hangen ze vervolgens te drogen in de wind. Een bijproduct is levertraan, maar ook vissticks en visfilets zijn tegenwoordig ‘in de markt’. De Lofoten heeft een lengte van bijna 200 km. Met uitzondering van het vlakke eiland Rost, bestaan ze uit grillige, dreigend uit de Westfjord oprijzende bergen, die tot een hoogte van 1000 m oprijzen. Ze zijn tot laat in de lente besneeuwd. Uniek zijn de vogelbergen en de vissershaventjes, omgeven door rotsen en bergen. Al in de 11de eeuw stuurden vikinghoofdmannen uit Trøndelag hun horigen naar deze eilanden voor de visvangst. In de 12de eeuw gaf koning Øystein opdracht om voor deze vissers zogeheten rorbuer te bouwen. In deze periode ontstonden ook de eerste grote nederzettingen en werden de eerste kerken gebouwd. Aan de kabeljauwvangst bij de Lofoten namen ook steeds vaker vrije boeren en vissers deel, voor wie toen vaste regels werden opgesteld. De landeigenaren wezen de nieuwe vissers hun visgronden toe en verhuurden hun ook de vissershutten voor een vast bedrag. Deze huur bedroeg 20 tot 30 vissen per dag. Bovendien moesten de pachters nog 2% van hun visvangst aan de landeigenaren afstaan, dezelfde hoeveelheid aan de kerk en 4% aan de staat. De vangst werd gedroogd of gezouten, door de arbeiders van de Hanze of van de Bergen-Trondheimse trust verzendklaar gemaakt en naar heel Europa verscheept. Doordat deze handelswaar zeer beperkt houdbaar was, waren de prijzen in het vangseizoen bijzonder laag – totdat J. Ippe in de 17de eeuw in Molde begon met het in zout houdbaar maken van de vis door ze te drogen (stok- of klipvis). Daardoor werd ook de conservering een taak voor de vissers en velen vestigden zich nu permanent op de Lofoten, waarbij ze overigens wel afhankelijke, leenplichtige vissers bleven. Hierin kwam pas in de 19de eeuw verandering, toen de visserij werd vrijgegeven. Een gevolg was echter ook de overbevissing van de wateren. Het zware werk van de Lofotenvissers in de arctische nachten heeft talrijke mythen, verhalen en liederen doen ontstaan. De bekendste daarvan heeft Johan Bojer in zijn roman De Lofotenvissers verwerkt. Veel vissers zijn nu gestopt met de visvangst en begonnen met visfarms, waar ze zalm en forel kweken. De daarvoor noodzakelijke vergunningen worden door de staat verstrekt, die er op let dat de omvang van het bedrijf beperkt blijft om zo het ontstaan van groet bedrijven te voorkomen. Typisch op de Lofoten zijn de vissershuisjes (rorbuer). Het zijn eenvoudige houten huisjes, gebouwd op de vaste wal, op de steiger of op de houten palen in het water. In zulke huisjes woonden vroeger de vissers die tijdelijk naar de Lofoten kwamen voor de duur van de trek van haring en kabeljauw. Deze vissershuisjes hebben een portaal voor het opbergen van het visgerei, een keukentje en een woonkamer met een paar kooien. Door het gebruik van grotere en snellere schepen zijn de rorbuer niet meer in gebruik. Nu worden ze, voorzien van water, licht, sanitair en verwarming, verhuurd aan sportieve, avontuurlijke toeristen.

Het is de hoofdplaats van het eilandje Maeroya (het Magere Eiland) en is de poort naar de Noordkaap, die slechts 34 kilometer van Honningsvåg verwijderd is. Hier wordt de vis gezouten, gedroogd, ingevroren en tot meel verwerkt. Hier bevindt zich ook het Nordkapp Lokalmuseum. De Noordkaap is het meest noordelijke punt van Europa. De ontdekker van de Kaap is de Engelsman Richard Chanceller die in de 16de eeuw om de meest noordelijke punt van Noorwegen voer. De Noordkaap (Nordkapp) ligt op 71° 10’21 en bestaat uit de steile noordelijke heling van Magerøy. Het bezoekerscentrum van de Noordkaap is in een uur vanuit Honningsvåg via een goede weg te bereiken. Let goed op, want de kans is groot dat u onderweg enige rendieren zult zien. De donkere, gegroefde leisteenrots rijst tot 307 meter hoogte op uit de Noordelijke IJszee. Bij helder weer ziet u de zon om middernacht opkomen zonder dat deze onder is gegaan. Op dit punt staat u 500 kilometer binnen de Poolcirkel en is de Noordpool ca. 2.100 km verwijderd.

Tromsø is internationaal bekend dankzij vele poolexpedities. Een aanzienlijk deel van de bevolking bestaat uit studenten, omdat hier de meest noordelijke universiteit ter wereld gevestigd is. Tromsø ligt namelijk op 69º 39’ noorderbreedte op een eiland midden in het Balsfjord. De stad is door een hoge imponerende brug met het vasteland verbonden en door een tweede brug met de eilanden Kvaløya en Ringvassøya. Ondanks dat het zo noordelijk gelegen is, heeft het een gunstig klimaat dankzij de Golfstroom. Bezienswaardigheden in deze Vikingstad zijn onder meer de Tromsdal-kerk, ookwel de ‘IJszeekathedraal’ (Ishavskathedral) genoemd, en het Bymuseum waar u meer te weten kunt komen over de stadsgeschiedenis en poolexpedities. Wilt u nog meer weten over de ontdekking van het Hoge Noorden? Vergeet dan ook niet Polaria en het Polarmuseum te bezoeken waar onder andere een film over Spitsbergen te zien is.

Kristiansund - niet te verwarren met Kristiansand - is een stad in Noorwegen. Gelegen aan het begin van de Bremsnesfjord. de stad is vernoemd naar de Christian de zesde de voormalige koning van Noorwegen. De stad leeft voornamelijk van de olieindustrie, visserij en de toerisme. Met name de Klippfisk (vis van de rotsen) van het eiland Lofoten wordt hier veelal verkocht. De stad bestaat uit vier delen welke met bruggen, een tunnel en veerboten met elkaar verbonden zijn.

Oslo is de hoofdstad en tevens de grootste stad van Noorwegen. Het ligt aan de zuidkust van het land, aan de oevers van de Oslofjord. Oslo heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de Vikingtijd. De stad werd gesticht in de 11e eeuw en heeft sindsdien een belangrijke rol gespeeld in de Noorse geschiedenis. Oslo staat bekend om zijn levendige culturele scene. De stad herbergt tal van musea, galerijen, theaters en muziekpodia. Enkele prominente culturele instellingen zijn het Nationaal Museum, het Operahuis van Oslo en het Munch Museum. Ondanks dat het een hoofdstad is, biedt Oslo veel mogelijkheden voor buitenactiviteiten. Het is omgeven door prachtige natuur, waaronder bossen, meren en bergen. De populaire recreatiegebieden zoals Nordmarka en Bygdøy zijn gemakkelijk bereikbaar vanuit het stadscentrum.

Kiel is de regionale hoofdstad van Schleswig-Holstein. In deze scheepswerf en maritieme stad vol tradities kunnen bezoekers een wandeling maken op het platteland en genieten van de frisse lucht terwijl ze toch gebuik kunnen maken van alle voorzieningen van de stad. Deze combinatie van verbondenheid met de natuur en het stadsleven geeft de inwoners van Kiel een bijzondere levenshouding. Kiel is het culturele en economische centrum van de regio. Degenen die in de omgeving wonen, komen speciaal naar Kiel om te genieten van het gevarieerde culturele leven met opera- en theatervoorstellingen, concertzalen, een kinder- en jeugdtheater, musea, tentoonstellingen, gratis culturele voorzieningen en trendy clubs en eetgelegenheden.