Noordelijk Europa Cruise vanaf Kiel naar Kiel - 106885

Kiel is de regionale hoofdstad van Schleswig-Holstein. In deze scheepswerf en maritieme stad vol tradities kunnen bezoekers een wandeling maken op het platteland en genieten van de frisse lucht terwijl ze toch gebuik kunnen maken van alle voorzieningen van de stad. Deze combinatie van verbondenheid met de natuur en het stadsleven geeft de inwoners van Kiel een bijzondere levenshouding. Kiel is het culturele en economische centrum van de regio. Degenen die in de omgeving wonen, komen speciaal naar Kiel om te genieten van het gevarieerde culturele leven met opera- en theatervoorstellingen, concertzalen, een kinder- en jeugdtheater, musea, tentoonstellingen, gratis culturele voorzieningen en trendy clubs en eetgelegenheden.

Skagen, de noordelijkste plaats van Denemarken, ligt aan de noordoostkust van Jutland, waar het Kattegat de stad omringt. Het landschap van Skagen is uniek en ruig, gevormd door eeuwen van zandstormen die prachtige duinen en uitgestrekte stranden hebben gecreëerd. Een wandeling over de duinen en langs de kust is een bijzondere ervaring, terwijl de traditionele gele huizen met rode daken het charmante stadsbeeld bepalen.

De haven van Skagen bruist van activiteit en biedt een gezellige sfeer met talloze restaurants en cafés, vaak gevestigd in oude pakhuizen. Onder de bezienswaardigheden vindt u de oude snoepfabriek, de vuurtoren, het historische pakhuis, de kerken en de karakteristieke achtkantige molen.

De omgeving van Skagen biedt volop mogelijkheden voor uitstapjes. Grenen, het punt waar de Noordzee en de Oostzee elkaar ontmoeten, is een must-see. Daarnaast is Råbjerg Mile, de grootste wandelende zandduin van Denemarken, een fascinerend natuurfenomeen. Skagen is ook beroemd om zijn unieke licht, wat de midzomerdag extra speciaal maakt. Tijdens dit jaarlijkse evenement, wanneer het bijna de hele dag licht is, komen bewoners en bezoekers samen om vreugdevuren te ontsteken en deze bijzondere dag te vieren.

De stad Måløy ligt in het westen van Noorwegen. Bezienswaardig in het kleine stadje zijn het vissersmuseum en de Kannestein, die vanwege zijn ongewone vorm een interessante bestemming is voor bezoekers. Een ander bijzonder kenmerk van Måløy is de brug over Ulvesund. Met 1.224 meter is de brug niet alleen bijzonder lang, maar gezien vanuit een speciale hoek lijkt het ook de vorm van een 'C' aan te nemen.

Sortland ligt op het eiland Langøy voor de westkust van Noorwegen. De ongeveer 5.500 inwoners leven voornamelijk van de visserij, daarnaast speelt het toerisme ook een grote rol. Bijzonder zijn de kleine kerk in de stad en de oude kerktoren uit de 14e eeuw.

Samen met Gravdal en Ballstad heeft Leknes de grootste visverwerkende bedrijven van dit gebied. Leknes ligt ca. 4 km.vanaf de aanlegplaats. De Lofoten is een eilandengroep die gescheiden door de Vestfjord, 80 km verwijderd is van het vasteland van Noorwegen. In totaal 60 rotsige eilanden waarvan de meeste niet bewoond zijn. De hoogste top reikt tot 1200 meter, maar de meeste eilanden liggen op zeeniveau. Het zachte klimaat is toch niet in staat om op de eilanden enige flora te doen ontstaan op de veelal rotsige bodem. Echter de woeste schoonheid van de natuur is reden genoeg voor een druk toeristisch bezoek. Bekend is dat tussen januari en eind april enorme scholen kabeljauw naar het zeegebied bij de Lofoten komen om daar kuit te schieten. Vandaar een vissersvloot van meer dan 3000 schepen die samen het grootste aandeel hebben bij het binnenhalen van de “buit” op de Lofotenbank in de vangstperiode. Daarom zijn er ook veel visverwerkende industrieën. De kabeljauw is een tot wel 40 kilo wegende en 80 cm lange vis die behoort tot de schelvisachtigen. In gedroogde toestand wordt deze vis stokvis genoemd. In eindeloze rijen hangen ze vervolgens te drogen in de wind. Een bijproduct is levertraan, maar ook vissticks en visfilets zijn tegenwoordig ‘in de markt’. De Lofoten heeft een lengte van bijna 200 km. Met uitzondering van het vlakke eiland Rost, bestaan ze uit grillige, dreigend uit de Westfjord oprijzende bergen, die tot een hoogte van 1000 m oprijzen. Ze zijn tot laat in de lente besneeuwd. Uniek zijn de vogelbergen en de vissershaventjes, omgeven door rotsen en bergen. Al in de 11de eeuw stuurden vikinghoofdmannen uit Trøndelag hun horigen naar deze eilanden voor de visvangst. In de 12de eeuw gaf koning Øystein opdracht om voor deze vissers zogeheten rorbuer te bouwen. In deze periode ontstonden ook de eerste grote nederzettingen en werden de eerste kerken gebouwd. Aan de kabeljauwvangst bij de Lofoten namen ook steeds vaker vrije boeren en vissers deel, voor wie toen vaste regels werden opgesteld. De landeigenaren wezen de nieuwe vissers hun visgronden toe en verhuurden hun ook de vissershutten voor een vast bedrag. Deze huur bedroeg 20 tot 30 vissen per dag. Bovendien moesten de pachters nog 2% van hun visvangst aan de landeigenaren afstaan, dezelfde hoeveelheid aan de kerk en 4% aan de staat. De vangst werd gedroogd of gezouten, door de arbeiders van de Hanze of van de Bergen-Trondheimse trust verzendklaar gemaakt en naar heel Europa verscheept. Doordat deze handelswaar zeer beperkt houdbaar was, waren de prijzen in het vangseizoen bijzonder laag – totdat J. Ippe in de 17de eeuw in Molde begon met het in zout houdbaar maken van de vis door ze te drogen (stok- of klipvis). Daardoor werd ook de conservering een taak voor de vissers en velen vestigden zich nu permanent op de Lofoten, waarbij ze overigens wel afhankelijke, leenplichtige vissers bleven. Hierin kwam pas in de 19de eeuw verandering, toen de visserij werd vrijgegeven. Een gevolg was echter ook de overbevissing van de wateren. Het zware werk van de Lofotenvissers in de arctische nachten heeft talrijke mythen, verhalen en liederen doen ontstaan. De bekendste daarvan heeft Johan Bojer in zijn roman De Lofotenvissers verwerkt. Veel vissers zijn nu gestopt met de visvangst en begonnen met visfarms, waar ze zalm en forel kweken. De daarvoor noodzakelijke vergunningen worden door de staat verstrekt, die er op let dat de omvang van het bedrijf beperkt blijft om zo het ontstaan van groet bedrijven te voorkomen. Typisch op de Lofoten zijn de vissershuisjes (rorbuer). Het zijn eenvoudige houten huisjes, gebouwd op de vaste wal, op de steiger of op de houten palen in het water. In zulke huisjes woonden vroeger de vissers die tijdelijk naar de Lofoten kwamen voor de duur van de trek van haring en kabeljauw. Deze vissershuisjes hebben een portaal voor het opbergen van het visgerei, een keukentje en een woonkamer met een paar kooien. Door het gebruik van grotere en snellere schepen zijn de rorbuer niet meer in gebruik. Nu worden ze, voorzien van water, licht, sanitair en verwarming, verhuurd aan sportieve, avontuurlijke toeristen.

Ten noorden van de poolcirkel ligt de kleine Noorse stad en gemeente met dezelfde naam, Narvik. Er zijn twee kleine musea in Narvik die zich bezighouden met de geschiedenis van de regio. Het hoogtepunt is echter de kabelbaan, waarmee je de berg kunt beklimmen die hoog boven de stad uittorent. Van daaruit krijg je een prachtig uitzicht over Narvik en het omringende landschap.

Bodø is voor Noord-Noorwegen een belangrijke plaats. De ligging pal aan zee is gunstig voor de handel, het toerisme en de industrie.
Net als Narvik, dat wat noordelijker ligt, is de geschiedenis van recente datum. In 1816 werden de stadsrechten verleend. Na 1850 begon de sterke groei als vissersplaats. In 1940 werden hier door de Duitsers meerdere bombardementen uitgevoerd en werd er veel verwoest. Dat is dan ook de reden dat er niet veel bezienswaardigheden zijn.

Brønnøysund is een idyllisch stadje waar zee en land elkaar ontmoeten. Het zijn de kerk en de visserij-, handels- en dienstverlenende bedrijven die Brønnøysund hebben gevormd. De naam van de stad komt van de talrijke fonteinen en bronnen die zeevarenden gebruikten. De stad is rond de eeuwwisseling gebouwd. Bekende attracties zijn de oude stad met zijn huizen uit de eeuwwisseling, de "Havngata", de "Bronnoy" kerk, het Svarthopen recreatiegebied, de "Hulebo" grotten bij Frokenosen en "Torghatten" - de berg met het gat.

Deze stad biedt niet alleen oude cultuur, maar ook een rijk cultureel leven variërend van caféconcerten tot de beroemde Domconcerten in de St. Olafsweek. Het gebied rond de Trondheimfjord heet Trondelag, met in het centrum de eerste Noorse hoofdstad Trondheim. De stad heeft een breed scala van economische activiteiten. De pedagogische en de technische hogeschool fuseerden in 1969 tot universiteit.  De ‘oude’ jonge stad, zoals ze zich graag noemt, biedt niet alleen historische bezienswaardigheden, maar heeft ook een rijk cultureel leven. Men kan zelfs midden in de stad op zalm vissen. Tegenwoordig is Trondheim de 3de stad van Noorwegen en hoofdstad van de provincie Trondelag. In 1997 heeft de stad haar 1000-jarige jubileum gevierd. De vruchtbare vlaktes langs de kust gaan vloeiend over in alpinebergen. In het zuiden vormt het nationale park Dovrefjell, het op één na hoogste berggebied van Noord-Europa, de zuidgrens van deze regio. De Trondheimsfjord verdeelt de regio in de provincies Sor- en Nord-Trondelag. Sor-Trondelag wordt vooral gekenmerkt door het Dovrefjell en de oude, in de bergen gelegen, mijnbouwstad Roros - in zijn geheel een uniek cultureel monument. Het belangrijkste dal van Nord-Trondelag is het Namdal, waardoor de bekende zalmrivier van Noorwegen, de Namsen, stroomt.

In dit stadje is praktisch alles per voet bereikbaar. Wandel heerlijk door het oude centrum of bezoek een van de vele prachtige bezienswaardigheden. Stavanger is de vierde stad van Noorwegen, maar het is internationaal gezien na Oslo ongetwijfeld de bekendste. Stavanger is de lieveling van de Noordzee.

De stad heeft vele jaren van voorspoed te danken aan het water. De eerste bewoners van de plaats vulden hun dagelijkse menu aan met vis. Tegelijkertijd begon een bloeiende handel met het buitenland. Toen na de oorlog de vraag naar sardines afnam, boorden de Siddiser letterlijk een nieuwe geldbron aan: een oliebron. Sindsdien is Stavanger de oliestad van Noorwegen.

Voor een mooi uitzicht over dit traditionele vissersplaatsje kunt u de oude brandweertoren, de Valbergtoren, beklimmen. Mocht u zich meer willen wanen in de historie, dan raden wij u aan de wijk Gamle Stavanger te bezoeken. Met een beetje verbeelding ruikt u nog de lucht van sardines. Natuurliefhebbers kunnen hun hart ophalen tijdens het beklimmen van de Lysefjord, een grote rotsplaat die op drie kanten uitzicht biedt op de lager gelegen fjord en daarmee een schitterend uitzicht geeft.

Kiel is de regionale hoofdstad van Schleswig-Holstein. In deze scheepswerf en maritieme stad vol tradities kunnen bezoekers een wandeling maken op het platteland en genieten van de frisse lucht terwijl ze toch gebuik kunnen maken van alle voorzieningen van de stad. Deze combinatie van verbondenheid met de natuur en het stadsleven geeft de inwoners van Kiel een bijzondere levenshouding. Kiel is het culturele en economische centrum van de regio. Degenen die in de omgeving wonen, komen speciaal naar Kiel om te genieten van het gevarieerde culturele leven met opera- en theatervoorstellingen, concertzalen, een kinder- en jeugdtheater, musea, tentoonstellingen, gratis culturele voorzieningen en trendy clubs en eetgelegenheden.