Mykonos in Griekenland

Highlights

Schilderachtig havenstadje aan de westkust met windmolens en witte kubusvormige huizen met platte daken. Proef hier heerlijk vis in één van de restaurants. Mykonos heeft een oppervlakte van 86 km², een lengte van 12 tot 15 km en een breedte van 11 km. Na Kreta, Rhodos en Corfu is Mykonos het drukbezochtste Griekse eiland.  Het stadje Mykonos heeft huizen waarin vaak antieke marmeren brokstukken van Delos zijn ingemetseld. Langs de kust is de Venetiaanse invloed nog duidelijk te zien bij de arcadenhuizen. Alle ong. 11.000 (waarvan 4000 buitenlanders)  bewoners van Mykonos leven in meer of mindere mate van het toerisme. Het is dan ook een van de weinige eilanden waar het bevolkingsaantal niet terugloopt. Er zijn ook vissers op het eiland, die elke dag uitvaren. Verse vis siert de menukaart van vele restaurants. Het eiland heeft iets met het aantal dagen in het jaar: er staan 365 kapellen op het eiland en eens moeten er 366 windmolens gestaan hebben. De windmolens pompen water op de akkers, de kapellen dienen voor het gebed voor regen of voor een gelukkige thuiskomst van een zeereis. Sommigen hebben hun ontstaan te danken aan het nakomen van een belofte. Zij zijn de dank voor de redding uit een noodsituatie op zee of voor het slagen van een piratenstreek. De grootte van de kapel werd aangepast aan het bedrag die men voor de bouw kon besteden. De kleine kapel heet "kattenkapel". Zeven kapellen die bij elkaar op één plek staan, deden de bewoners denken aan een beeld uit het alledaagse leven van hun stad. Zij noemen ze de "zeven kletstantes". Er is niet veel van de geschiedenis bekend. De schrijvers uit de oudheid weten alleen te vermelden dat de bewoners van Mykonos allemaal kaal waren. Misschien waren ze toen het slachtoffer van een besmettelijke ziekte van de hoofdhuid. Vanwege deze bijzonderheid bracht niemand uit Athene of Korinthe een bezoek aan Mykonos. Dit was zeker ook een bescherming van het eiland: het wordt niet gekenmerkt door ruïnes.

Bezienswaardigheden op Mykonos

Chora

Het stadje 'Chora' is het meest interessant om te bezoeken. Chora is een droom in het wit. De Cycladen worden de "witte eilanden" genoemd, maar Mykonos doet deze naam zeker eer aan. Huizen en tuinmuren worden 2 x per jaar opnieuw gekalkt. Aan de voorkant van de huizen is al sinds eeuwen niets veranderd: de twee verdiepingen hoge, van platte daken voorziene kubussen van ruw natuursteen, bepalen het stadsbeeld. Achter de havenpromenade met café’s en taveernes lopen de nauwe straatjes omhoog tegen de licht glooiende hellingen. Door het doolhof van steegjes naar boven lopend, komt u bij de eveneens veel gefotografeerde windmolens met rieten daken.

Duivenhuisjes

Een bijzonderheid van het eiland is ook het duivenhuisje. Men vindt deze torens vaak als bijgebouw: beneden een woon- of bergruimte, daarboven de duiventil met kantelen. De Venetianen hebben op de eilanden in deze huisjes hun postduiven gehouden, waardoor ze snel nieuws over konden brengen. Deze erfenis van de Venetianen beviel de bewoners van Mykonos zo goed, dat zij deze duivenhuisjes voor hun eigen postduiven nabouwden.

Het kerkje Paraportiani (ten westen van de haven, dichtbij de zee)

Deze aan Maria gewijde kerk ligt in het oudste deel van het stadje. Eens lag hier een door een Venetiaanse familie gebouwd kasteel (13de eeuw). Rond de burcht ontwikkelde zich een dorp waarbij ook later de Parapotianikerk (betekent: bij de poort van de burcht) gesticht werd. De asymmetrische kerk met drie tongewelven, veel klokkentorentjes en afgeslepen ronde vormen is zeer opvallend. 

Klein Venetië

Bij het Alefkandrastrand en achter de Paraportianikerk staan in de Alefkandrawijk de huisjes zo dicht bij de zee dat er de naam ‘Klein Venetië’ aan gegeven is. Op het witte eiland is dit schilderachtige hoekje erg in trek bij de fotografen, het is namelijk een groepje huizen met bontgekleurde balkons en buitentrappen.

Petros de Pelikaan.

In het havengebied kunt u Pelikanen aantreffen. In 1954 na een heftige storm bleef er een Pelikaan op Mykonos achter. Hij heeft 30 jaar in de haven gewoond en werd de mascotte van Mykonos. Na zijn overlijden leeft zijn geest voort in de andere exemplaren. Zowel de bewoners als de toeristen, wilden de Pelikaan op Mykonos niet missen.

De windmolens

Mykonos lag aan de vaarroute van Venetie naar het Verre Oosten. Gezien zijn gunstige ligging ten opzichte van de wind en de makkelijk bereikbare haven, werd het graan dat mee moest aan boord van de schepen hier gemalen en geladen. De meeste molens stonden (en staan) dan ook rond het havengebied.

Boni Mill

Deze molen goed onderhouden en nog werkend, in het Noordoosten. Open van juni tot september van 16.00 tot 20.00 uur.

Museum voor Volkskunst

Dit museum ligt schuin tegenover het Paraportianikerkje. U kunt hier onder andere allerlei huishoudelijke voorwerpen en meubels zien.

Archeologisch Museum

In vijf zalen zijn 2500 tot 4500 jaar oude vazen, mooi uitgesneden grafstèles uit Rheneia (het kerkhof -eiland van Dílos) en interessante grafsieraden tentoongesteld. Pronkstukken van het museum zijn een bronzen kouros- een handvat van een patera (schaal) uit de 6de eeuw voor Christus en een 7de eeuwse pithos (kan) met reliëfs uit de Trojaanse oorlog. Gesloten op maandag.

Ano Merá

Dit is het enige andere plaatsje op het eiland. Het ligt meer landinwaarts en is minder door het toerisme beroerd. De trots van Ano Merá is het klooster Tourlianí met een marmeren 16e-eeuwse toren. U kunt Ano Merá bezoeken op weg naar de stranden aan de zuidoostkust. Onderweg komt u langs de vele witte kerken of kapellen, sommige met unieke rode koepels.

Delos

Het slechts 3,6 km² grote, onvruchtbare en tot op heden onbewoonde eiland in het centrum van de Cycladen, was in de oudheid de belangrijkste cultuurplaats van het Egeïsche gebied. Nu is het eiland, 3 km gelegen van Mykonos, een groots openluchtmuseum van de antieke cultuur. Op het eiland, waarvan de oude bijnaam Ortygia (kwarteleiland) luidde, werden volgens de mythe de goddelijke tweeling Apollo en Artemis geboren. De vroegste sporen van bewoning gaan terug tot de 3de eeuw voor Chr. De eerste Ionische kolonisten vestigden zich rond 1000 voor Chr. op het eiland en waarschijnlijk brachten zij de Apollocultuur met zich mee. In de 7de eeuw was Delos al het middelpunt van de Ionische eilanden. Door de overbrenging van de Bondsschatkist op het eiland volgens de Reinigingswet uit 425 voor Chr. Nadat het eiland onder het Romeinse Rijk economisch weer opbloeide als Egeïsche vrijhaven en goederenoverslagplaats, plunderde in 88 voor Chr. Koning Mithridates van Pontos het eiland. Delos viel ten prooi aan verwoesting en roofbouw, ook door de bewoners van de omliggende eilanden (Mykonos en Tinos). Tegenwoordig is het eiland bekend als heilige plaats. De zwanen van Apollo en de ganzen van Leto zwommen in het Heilige Meer op Delos. In 1926 werd het meer wegens de malariamuggen dichtgegooid. Hiervan is de ommuring nog zichtbaar. Ten westen van het meer bevindt zich het beroemde Leeuwenterras, het huidige symbool van Delos. Op een 50 m lang terras stonden eens minstens 9 marmeren leeuwen uit Naxos (7de eeuw voor Chr.), de bewakers van het Leto-gebied. Vier van deze oudste Griekse monumenten zijn bijna geheel in tact gebleven.

Nuttige tips

Vervoer

Er zijn twee busstations in de stad: A) Naast het hotel Lido met verbindingen naar Aghios Stefanos, Ano Mera, Lalaftis en Elia Beach. B) Naast het politiebureau (Lakka) met verbindingen naar Platis Yialos, Ornos, Aghios Ioannis en Kalo Livadhi. Beiden alleen in het zomerseizoen).

Stranden

De volgende stranden zijn echte familiestranden: mooie zandstranden met restaurants (taveernes) en watersportfaciliteiten. Aghios Stefanos : 4 km van Mykonos-stad, regelmatige busverbinding (station A). Ornos : 2 km van Mykonos-stad, regelmatige busverbinding (station B). Psarou : 4 km van Mykonos-stad, regelmatige busverbinding (station B). Platis Yialos : 4 km van Mykonos-stad, regelmatige busverbinding (station B). Elia : vanaf Platis Yialos kunt u per bootje nar Elia. Taxi's zijn aanwezig, zonder meter maar met vaste tarieven. U kunt tevens een auto of fiets huren op Mykonos.

Eet- en drankspecialiteiten

Bij de haven zijn vele taveernes, waar u heerlijk kunt eten. ‘Spiro’s ‘ aan het strand onder de windmolens ligt zeer fraai en er hangt een gezellige sfeer. ‘Sun Down” is de bekendste taverne van Mykonos ligt schuin tegenover Spiro’s, maar is ook gelijk een stuk duurder. “Pelican’ is ook erg mooi gelegen in de wijk Alefkandra (Klein Venetië). Let u erop dat de prijs van visgerechten per gewicht wordt aangegeven. Vraag van te voren duidelijk naar de prijs voor uw gerecht, anders kunt u namelijk nogal schrikken bij de uiteindelijke prijs. Specialiteiten van Mykonos zijn, Louza (salami), Amigthalota (gebak op basis van amandelen) en een zachte kaas Kopanisti. Kraanwater is drinkbaar, maar smaakt een beetje naar chloor.

Winkelen

In Mykonos-stad vindt u vele, kleine winkeltjes. U betaald met de Euro. Credit Cards worden niet overal geaccepteerd.

Weer

Mykonos krijgt weinig regen. Daardoor is het eiland vrij droog met weinig groen. De gemiddelde temperatuur in de zomer kan ruim boven de 30 graden stijgen, echter door de wind (Meltemi) voelt het veel aangenamer aan.

Ligplaats schip

Het schip ligt aan de kade buiten Mykonos-stad, Tourlos. Cruiserederijen bieden een shuttlebusservice aan van het schip naar het stadscentrum en visa versa. Afstand tot Hora (Mykonos stad) is ongeveer 3 kilometer.

Griekenland

Griekenland

Griekenland, gelegen in de Middellandse Zee, beslaat een enorm oppervlak. In het noorden grenst het aan Albanië en Bulgarije, in het zuiden wordt het omringd door zee.

Kilometers lange stranden, maar ook rotsachtige kusten kenmerken het Griekse vasteland. Het achterland herbergt een rijkdom aan cultuur.

Het Griekse schiereiland Peloponnesos is omgeven met vele kleine en grote eilanden met een zeer mild klimaat. Het uiterlijk van deze eilanden verschilt nogal onderling. Het eiland Corfu in de Ionische Zee bijvoorbeeld onderscheidt zich door een weelderige plantengroei. Zakynthos heeft een steile kust aan de westzijde om in noordoostelijke richting af te dalen naar een vruchtbaar landschap met olijfbomen en wijnranken. Overal echter treft u de typische Cycladenarchitectuur: smalle straatjes, witte huizen met kleurrijke decoraties, duiventorentjes en compacte kerken. Dit alles gecombineerd met de vriendelijkheid van de Griekse bevolking maakt het een bezoek waard.

Lees meer over Griekenland »