Cruisebestemmingen in Canarische Eilanden

Highlights

Havens

Santa Cruz de Tenerife (Tenerife)

Tenerife is het grootste eiland van de Canarische eilanden. Wetenschappers hebben op het “grotteneiland” zoals Tenerife door middeleeuwse schrijvers werd genoemd, tien klimaatzones vastgesteld; vier verschillend gevormde bergen bepalen het reliëf, uitgestrekte bossen gaan over in woestenijen van losliggende stenen, die aan maanlandschappen doen denken, en er zijn brede zandstranden.

Kuststreken die vroeger onherbergzaam waren zijn in een paar jaar veranderd in uitgestrekte vakantiecentra. Maar er zijn tevens streken die alleen voor wandelaars toegankelijk zijn en voor velen is dit het eigenlijke Tenerife. Zoals de meeste Canarische eilanden heeft Tenerife klimatologisch twee kanten: een lijzijde waar het bijna altijd zomer is en een loefzijde waar het voornamelijk lente is. Het zuiden is warm en droog, het noorden heeft een aangenaam gematigd klimaat en is vaak bewolkt en vochtig, vooral ‘s winters. Wandelaars trekken daarom eerder naar het noorden en het midden van het eiland, strandliefhebbers vooral naar het zuiden.

Las Palmas (Gran Canaria)

Gran Canaria

Het klimaat wordt grotendeels bepaald door de noordoostpassaat (de alisio), een constant waaiende wind uit het noordoosten. Dankzij deze passaatwind is de temperatuur op Gran Canaria het gehele jaar door gelijkmatig: 's winters gemiddeld 19 graden; zomers gemiddeld 24 graden.

Het plaatselijk klimaat wordt beïnvloed door het Cumbre-gebergte in het midden van het eiland. Het zuiden van Gran Canaria ligt in de regenschaduw van de bergen met als gevolg dat het daar vaak zonnig en droog blijft.

Gran Canaria telt ruim 675.000 inwoners. De inwoners van Gran Canaria zijn overwegend rooms-katholiek.

Arrecife (Lanzarote)

Hoofdstad van het eiland met een maanlandschap van 300 vulkanen. Deze streek heeft zijn interesse gewekt bij wetenschappers (Nationaal park van Timanfaya).

Karakteristiek voor Lanzarote is zijn unieke geologische vorming en het groot aanbod aan culturele evenementen: kunstgalerijen, kastelen, monumenten, tuinen en cultuurcentra, onbetwistbaar de invloed van de briljante en veelzijdige artiest César Manrique.

Het typische van het eiland is het landschap: tussen 1730 en 1736 werd door een fascinerend schouwspel van vulkanische uitbarstingen meer dan 2.000 miljoen kubieke meter lava omhoog gespoten, waardoor dorpen en vruchtbare valleien bedekt werden en waardoor het aanzien compleet veranderde en een nieuwe bodem gevormd werd, het Nationaal park van Timanfaya. Sommige schrijvers noemden dit: ‘een woestijn waar het leven onmogelijk is’. Zeker is dat deze streek een enorme interesse gewekt heeft bij vele wetenschappers, want het blijkt dat door nieuwe levensuitingen, het wonderbaarlijke proces van de Schepping weer voltrokken wordt. Het eiland is tot UNESCO verklaard tot Natuurzuiver gebied.

Tenerife

Tenerife is het grootste eiland van de Canarische eilanden. Wetenschappers hebben op het “grotteneiland” zoals Tenerife door middeleeuwse schrijvers werd genoemd, tien klimaatzones vastgesteld; vier verschillend gevormde bergen bepalen het reliëf, uitgestrekte bossen gaan over in woestenijen van losliggende stenen, die aan maanlandschappen doen denken, en er zijn brede zandstranden.

Kuststreken die vroeger onherbergzaam waren zijn in een paar jaar veranderd in uitgestrekte vakantiecentra. Maar er zijn tevens streken die alleen voor wandelaars toegankelijk zijn en voor velen is dit het eigenlijke Tenerife. Zoals de meeste Canarische eilanden heeft Tenerife klimatologisch twee kanten: een lijzijde waar het bijna altijd zomer is en een loefzijde waar het voornamelijk lente is. Het zuiden is warm en droog, het noorden heeft een aangenaam gematigd klimaat en is vaak bewolkt en vochtig, vooral ‘s winters. Wandelaars trekken daarom eerder naar het noorden en het midden van het eiland, strandliefhebbers vooral naar het zuiden.

Santa Cruz de la Palma (La Palma)

Hier kan men genieten van de soms zeldzame flora en fauna in een rustig ontspannen sfeer die alleen op eilanden als deze heersen.

Geschiedenis

La Palma is net als de andere Canarische Eilanden van vulkanische oorsprong en men schat tussen de 5-10 miljoen jaar geleden uit de zee verrezen. ZoÂ’n 3000 jaar geleden had Homerus het al over de “eilanden van de Gelukzaligen” en tussen 1100 en 800 v.Chr. al bezocht door de Feniciërs, komend van het huidige Cadiz, en de Carthagers. Rond 250 v.Chr. werden hier de eerste nederzettingen gebouwd. Verder hebben er de Guanchen gewoond. Het werd weer ontdekt in 999 n.Chr. door de Arabier Ben Farroukh e de eerste kaart werd gemaakt in 1339 door een cartograaf uit Mallorca Dulcert. Het eiland wordt door diverse landen bezet zoals de Fransen, de Spanjaarden en Portugezen. In 1550 begint de wijnbouw op het eiland en dan proberen Engelse piraten het eiland (eilanden) te bezetten en in 1797 werd het voor Â’t laatst aangevallen door de Engelse admiraal Horatio Nelson. In 1821 wordt het een provincie van Spanje met als hoofdstad Santa Cruz op Tenerife. In augustus 1982 krijgen de eilanden een autonome status en de eilanden halen dan ook hun voornaamste inkomsten (80%) uit het toerisme waarvan toch gezegd moet worden dat het eiland La Palma de economie heeft van landbouw en visserij.